American Staghound: krótki przegląd i charakterystyka
American Staghound: krótki przegląd i charakterystyka · 8
| Kraj pochodzenia | Stany Zjednoczone |
|---|---|
| Przeznaczenie | Coursing, polowanie na dużą zwierzynę (kojot, jeleń), pies do towarzystwa |
| Grupa ras | Charty (typ hybrydowy, lurchery) |
| Rodzaj sierści | Szorstka (broken) lub gładka (rzadziej) |
| Długość życia | 10–12 lat (niektóre osobniki dożywają 14) |
| Wzrost w kłębie | 63–84 cm |
| Waga | 24–45 kg (samce są znacznie masywniejsze od samic) |
| Poziom aktywności | Bardzo wysoki na zewnątrz, niski w domu |
Charakter i temperament: dwie strony medalu
Charakter American Staghounda można opisać jako „podwójny”. Na polowaniu i w domu - to dwa zupełnie różne psy. Nieustraszony łowca kojotów, który pokonuje przestrzeń prerii szybciej niż inne psy, w życiu codziennym wykazuje zadziwiającą powolność, a nawet lenistwo.
W domu: kanapowy filozof
W domu American Staghound to cichy, nienarzucający się „mebel”. Mogą godzinami spać na kanapie (jeśli im pozwolisz, a prawdopodobnie pozwolisz, bo tym oczom nie sposób odmówić). To towarzyski pies, przyjaciel rodziny i przyjemny sąsiad dla ludzi. Nie jest dla nich typowa nerwowość, rzadko szczekają bez poważnego powodu. Staghoundy są bardzo łagodne wobec dzieci, ale ze względu na ich rozmiary warto nadzorować zabawy z maluchami - pies może przypadkowo popchnąć dziecko.
Na zewnątrz: niespożyta energia
Wystarczy wyjść w pole, a „kanapowa poduszka” zamienia się w rakietę. Charakterystycznie dla ras myśliwskich, American Staghoundy mają niezależną naturę, potrafią błyskawicznie podejmować decyzje bez komendy właściciela. To nie sługa, a partner. Pies jest bystry i samodzielny, nie cechuje go agresja wobec człowieka, ale instynkt łowiecki względem zwierzyny jest kolosalny.
Ważny niuans: Instynkt pościgu (prey drive) mają we krwi. Wszystko, co ucieka - musi zostać dogonione. Mogą to być sąsiedzkie koty, wiewiórki, a czasem i małe pieski. Dlatego spacery w mieście - tylko na smyczy. Swoją potężną siłę taki domowy ulubieniec realizuje w swobodnym biegu na ogrodzonych terenach. Może rzucić się w pogoń, wyskakując z klatki samochodu w biegu, jeśli zobaczy potencjalną zdobycz.
Swoim temperamentem przypominają nieco inne aborygeńskie lub specyficzne rasy amerykańskie, takie jak American Tundra Shepherd lub rzadki American Indian Dog, gdzie połączenie dzikich instynktów i oddania człowiekowi tworzy unikalny portret psychologiczny.
Szkolenie i wychowanie: podejście do intelektualisty
Szkolić American Staghounda powinien profesjonalista lub doświadczony właściciel, który rozumie psychologię chartów. Ta rasa sprawia trudności w wychowaniu nie dlatego, że jest głupia, a wręcz przeciwnie - jest zbyt samodzielna i niezależna. Staghound nie będzie wykonywać komendy „Siad” czterdzieści razy z rzędu tylko po to, by Cię zadowolić, jak zrobiłby to owczarek niemiecki. Zapyta wzrokiem: „Po co? Przecież już siedzieliśmy”.
Nowicjusz raczej nie zdoła okiełznać jego temperamentu bez błędów. Trzeba bowiem zbudować własny autorytet, nie obrażając psa. To kluczowy moment. Charty są bardzo wrażliwe na niesprawiedliwość i szorstkość. W odpowiedzi na twarde metody szkoleniowe, krzyk czy kary fizyczne American Staghound może zareagować agresją albo zamknąć się w sobie i przestać ufać człowiekowi na zawsze.
Ucząc psa, należy go łagodnie zachęcać słowami i smakołykami. Metoda pozytywnego wzmocnienia działa najlepiej. Najważniejsza komenda dla tej rasy to „Do mnie!” (Recall). Przez instynkt pościgu osiągnięcie idealnego wykonania tego polecenia jest niezwykle trudne, dlatego trening przywoływania musi trwać przez całe życie psa.
Zalety i wady rasy
Wybierając tę rasę, trzeba zważyć wszystkie „za” i „przeciw”, gdyż rezygnacja z psa to tragedia dla zwierzęcia.
Zalety:
- Doskonałe zdrowie i genetyka.
- Spokojny i łagodny charakter w domu.
- Praktyczny brak specyficznego zapachu „psa”.
- Minimalna pielęgnacja sierści.
- Ekskluzywność i efektowny wygląd.
Wady:
- Bardzo silny instynkt łowiecki (ryzyko dla kotów i małych zwierząt).
- Potrzeba dużych, bezpiecznych terenów do swobodnego biegania.
- Trudność w szkoleniu dla nowicjuszy.
- Skłonność do kradzieży jedzenia ze stołu (dzięki wzrostowi jest to bardzo łatwe).
- Nie nadaje się do stróżowania (zbyt przyjacielski wobec ludzi).
