Historia Pochodzenia Kota Azjatyckiego Tabby
Historia kota azjatyckiego tabby jest ściśle spleciona z historią całej Grupy Kotów Azjatyckich i zaczęła się dość niespodziewanie w Wielkiej Brytanii. Wszystko zaczęło się w 1981 roku, kiedy doszło do przypadkowego skrzyżowania kocura rasy Pers Szynszyla (Persian Chinchilla) z kotką Burmańską o liliowym umaszczeniu (Burmese). To wydarzenie miało miejsce w hodowli baronessy Mirandy von Kirchberg, która stała się założycielką nowego programu hodowlanego.
Kocięta urodzone z tego związku miały krótszą sierść niż u Persów, ale odziedziczyły interesujące srebrzyste kolory po ojcu-szynszylu oraz wspaniały typ kota burmańskiego. Okazały się one na tyle atrakcyjne i miały tak cudowny temperament, że baronessa i inni zainteresowani hodowcy postanowili stworzyć nową rasę (a właściwie grupę ras), która łączyłaby typ burmańskiego kota z szerszym spektrum kolorów i wzorów, niż było dozwolone u Burm.
Celem programu było uzyskanie kotów identycznych pod względem typu z burmańskimi, ale z nowymi umaszczeniami (jednolite, dymne, szylkretowe, tabby) i dwoma wariantami długości sierści: krótkowłosym (Asian Shorthair) i półdługowłosym (Asian Semi-longhair, znanym jako Tiffanie).
Aby uzyskać wzory tabby (plamisty, pręgowany, marmurkowy i cętkowany), do programu hodowlanego włączono koty rasy Abisyńskiej (w celu uzyskania cętkowanego tabby) oraz inne koty krótkowłose o pożądanych wzorach. Staranne selekcjonowanie i ukierunkowana praca hodowlana przez kilka pokoleń pozwoliły na utrwalenie pożądanego typu i wzorów. W rezultacie powstała grupa ras, w której jest też kot orientalny krótkowłosy.
Grupa Azjatycka, w tym kot azjatycki tabby, została oficjalnie uznana przez wiodącą brytyjską organizację felinologiczną GCCF (Governing Council of the Cat Fancy). Dziś te koty pozostają stosunkowo rzadkie, zwłaszcza poza Wielką Brytanią, ale ich popularność rośnie dzięki ich urodzie i wspaniałemu charakterowi.
Jak Wygląda Kot Azjatycki Tabby: Opis Standardu
Standard kota azjatyckiego tabby, podobnie jak całej Grupy Azjatyckiej, w pełni odpowiada standardowi kota burmańskiego, z wyjątkiem dozwolonych umaszczeń i wzorów. Jest to elegancki kot średniej wielkości, typu orientalnego (foreign), ale bez ekstremalnych cech, typowych np. dla innych ras z Azji.
Jak Wygląda Kot Azjatycki Tabby: Opis Standardu · 8
| Część ciała | Opis standardu (GCCF) |
|---|---|
| Ogólny wygląd | Kot średniej wielkości, elegancki, typu obcego, mocny, muskularny, nieoczekiwanie ciężki jak na swój rozmiar. Ogólna harmonia jest ważniejsza niż poszczególne cechy. |
| Głowa | Kształt krótkiego, tępego klina, szeroka między uszami, płynnie zwężająca się do tępej kufy. Góra głowy lekko zaokrąglona. W profilu widoczny wyraźny stop (przejście od czoła do nosa). Nos prosty. Koniec nosa i podbródek tworzą linię pionową. Podbródek mocny, dobrze rozwinięty. |
| Uszy | Średniej lub dużej wielkości, szerokie u podstawy, lekko zaokrąglone na końcach. Osadzone szeroko, stanowiące przedłużenie zewnętrznej linii górnej części kufy. Lekko pochylone do przodu. |
| Oczy | Duże, szeroko rozstawione. Górna linia oka skierowana w stronę nosa (ukośne osadzenie), dolna linia – zaokrąglona. Kolor oczu: od żółtego do zielonego, preferowane nasycone odcienie. U kotów rudych, kremowych i morelowych dopuszczalne są odcienie bursztynowe. |
| Telo | Średniej długości i wielkości, mocne, muskularne, z dobrze rozwiniętą, zaokrągloną klatką piersiową. Grzbiet prosty od łopatek do zadu. Nie powinno być oznak ani typu kępego (cobby), ani nadmiernie wydłużonego. |
| Kończyny i łapy | Kończyny smukłe, proporcjonalne do ciała. Tylne łapy nieco dłuższe niż przednie. Łapy zgrabne, owalne. |
| Ogon | Średniej długości, niezbyt gruby u nasady, stopniowo zwężający się ku zaokrąglonemu końcowi. |
| Sierść | Krótka, cienka, jedwabista, ściśle przylegająca do ciała, prawie bez podszerstka. Ma naturalny połysk. |
Wzory Tabby u Rasy Azjatyckiej
To właśnie wzór tabby wyróżnia te koty w ramach Grupy Azjatyckiej. Standardy uznają cztery główne typy wzorów tabby:
- Cętkowany tabby (Ticked Tabby): Każdy włos ma kilka ciemnych prążków (ticking) na jaśniejszym tle. Wyraźne pasy lub plamy na ciele są nieobecne, ale mogą występować resztkowe „naszyjniki” na szyi oraz pasy na łapach i ogonie. Na czole – charakterystyczna plamka „M”. To wzór odziedziczony po kotach abisyńskich.
- Plamisty tabby (Spotted Tabby): Wyraźne, oddzielne plamy różnej wielkości i kształtu (okrągłe, owalne) są równomiernie rozmieszczone na ciele na jaśniejszym tle. Linia wzdłuż kręgosłupa może być rozbita na plamy. Na łapach i ogonie – pierścienie. Plamka „M” na czole.
- Pręgowany tabby (Mackerel Tabby): Wąskie, równoległe, pionowe pręgi biegną od kręgosłupa do brzucha, przypominając szkielet ryby (makreli). Pręgi muszą być wyraźne, nieprzerwane. Na szyi – „naszyjniki”, na łapach – „bransoletki”, na ogonie – pierścienie. Plamka „M” na czole.
- Marmurkowy tabby (Classic/Blotched Tabby): Szerokie, zawiłe wzory na bokach, przypominające skrzydła motyla lub marmurowe zacieki. Wyraźna plamka „M” na czole, linie od oczu do potylicy, „naszyjniki” na szyi, pierścienie na ogonie i łapach. Wzór musi być symetryczny.
Wszystkie te wzory mogą występować na każdym z uznanych dla Grupy Azjatyckiej kolorów, zarówno w wariacjach srebrzystych, jak i niesrebrzystych, tworząc ogromne zróżnicowanie wyglądu kotów azjatyckich tabby.
