Historia rasy Basset Fauve de Bretagne
Historia basseta płowego z Bretanii jest nierozerwalnie związana z surowym i malowniczym regionem Bretanii, położonym w północno-zachodniej Francji. Rasa ta jest bezpośrednim potomkiem większego psa gończego — gryfona płowego z Bretanii, który przez wieki był wykorzystywany przez francuską arystokrację do polowań na grubą zwierzynę, w tym na wilki i dziki. Jednak po rewolucji francuskiej pod koniec XVIII wieku nastąpiły znaczące zmiany społeczne: duże tereny łowieckie zostały podzielone, a polowania na dużą zwierzynę stały się mniej dostępne dla zwykłych myśliwych.
Wraz ze zmianą warunków łowieckich pojawiła się potrzeba mniejszego, ale równie wytrzymałego psa, który potrafiłby sprawnie ścigać drobną zwierzynę, taką jak króliki, zające i lisy, w gęstych zaroślach i na kamienistym terenie. Właśnie wtedy, na początku XIX wieku, myśliwi zaczęli celowo selekcjonować najmniejszych przedstawicieli gryfona płowego z Bretanii, aby stworzyć nową, bardziej kompaktową rasę. W celu utrwalenia niskiego wzrostu i poprawy cech myśliwskich, dodano im krew innych basetów, prawdopodobnie małego basset-gryfona wandejskiego. W ten sposób narodził się Basset Fauve de Bretagne — pies o krótkich, mocnych łapach, wytrzymałym sercu i niezrównanym węchu.
Rasa szybko zyskała popularność wśród lokalnych myśliwych dzięki swojej odwadze, zaciętości i zdolności do pracy zarówno w pojedynkę, jak i w sforze. Niestety, dwie wojny światowe wyrządziły ogromne szkody w populacji, i w połowie XX wieku Basset Fauve de Bretagne znalazł się na skraju wyginięcia. Jedynie dzięki wysiłkom entuzjastów, a w szczególności Marcela Pambra, który w 1949 roku założył „Klub Płowego z Bretanii” (Club du Fauve de Bretagne), udało się uratować i odbudować rasę. Dziś Basset Fauve de Bretagne jest znany nie tylko jako sprawny myśliwy, ale także jako wspaniały członek rodziny, choć wciąż pozostaje dość rzadki poza Francją. Więcej o rasie znajdziesz na stronie Petit Basset Griffon Vendeen.
Jak wygląda Basset Fauve de Bretagne: wzorzec rasy
Basset Fauve de Bretagne to kompaktowy, krzepki i energiczny pies, który łączy w sobie cechy typowego basseta z wytrzymałością. Jego wygląd całkowicie odpowiada przeznaczeniu roboczemu: każdy detal eksterieru świadczy o gotowości do długich polowań w trudnych warunkach.
- Ogólny wygląd: Niewielki pies o wydłużonym tułowiu, mocnym kośćcu i dobrze rozwiniętej muskulaturze. Pomimo krótkich łap sprawia wrażenie żwawego i ruchliwego.
- Głowa: Czaszka średniej długości, lekko wypukła. Kufa wydłużona, nieco spiczasta, ale nie ostra. Nos czarny lub ciemnobrązowy, z dobrze otwartymi nozdrzami.
- Oczy: Ciemnobrązowe, niewypukłe, o żywym i inteligentnym wyrazie. Spojrzenie jest bezpośrednie i otwarte.
- Uszy: Osadzone na poziomie oczu, lekko spiczaste na końcach, pokryte cieńszą i krótszą sierścią niż na reszcie ciała. Nie są zbyt długie, zazwyczaj sięgają do końca nosa.
- Ciało: Grzbiet długi i prosty, lędźwie szerokie i umięśnione. Klatka piersiowa głęboka i szeroka, co zapewnia wystarczająco miejsca dla serca i płuc.
- Kończyny: Przednie łapy krótkie, masywne, mogą być lekko wykrzywione, co jest charakterystyczną cechą basetów i pomaga im w utrzymaniu równowagi na nierównym terenie. Tylne kończyny są silne, z dobrze rozwiniętymi mięśniami, co zapewnia mocne odbicie.
- Ogon: Średniej długości, gruby u nasady i zwężający się ku końcowi. W ruchu pies nosi go wysoko, w kształcie sierpa, co sprawia, że jest widoczny w wysokiej trawie.
- Sierść: Bardzo twarda, szorstka, gęsta i dość krótka (około 4 cm). Nigdy nie jest miękka, kręcona ani jedwabista. Taka struktura sierści doskonale chroni psa przed cierniami, niepogodą i brudem.
- Umaszczenie: Charakterystyczne, płowe, które dało nazwę rasie. Dopuszczalne są wszystkie odcienie od złotopłowego do nasyconego ceglastoczerwonego. Niewielka biała plama na piersi czasami występuje, ale nie jest pożądana przez wzorzec.
