Historia rasy: od tajnych laboratoriów do uznania
Historia tej rasy jest wyjątkowa, ponieważ nie kształtowała się ona przez stulecia drogą naturalnej selekcji, lecz została stworzona „na zamówienie” w rekordowo krótkim czasie. Rzecz w tym, że w okresie powojennym Związek Radziecki pilnie potrzebował dużych, ciętych, sterownych i niewymagających psów do ochrony obiektów strategicznych, więzień i granic.
Zadanie było trudne: uzyskać psa, który przewyższałby istniejące rasy pod względem cech użytkowych w warunkach surowego klimatu. W tym celu hodowcy wykonali gigantyczną pracę, stosując skomplikowane krzyżowanie reprodukcyjne. W żyłach czarnego teriera płynie krew ponad 17 ras! Podstawę stanowiły:
- Sznaucer olbrzym - od niego wzięto budowę korpusu, rozmiar, rodzaj sierści i bystry umysł.
- Airedale terrier - dodał rasie energii, wytrzymałości i doskonałego węchu.
- Nowofundland - obdarzył czarnego teriera potężnym kośćcem, spokojem oraz odpornością na wodę i zimno.
- Rottweiler - dodał siły fizycznej, mocy szczęk i instynktu stróżującego.
Dzięki takiemu krzyżowaniu na świat przyszły szczenięta, które z czasem stały się mężnymi i silnymi strażnikami. Pierwsze pokolenia były bardziej agresywne i mniej jednolite z wyglądu, nazywano je po prostu „czarnymi terierami”. Te psy, dzięki swojej gęstej i długiej sierści z rozwiniętym podszerstkiem, z łatwością pracowały podczas siarczystych mrozów, nie potrzebując ocieplanych bud.
W 1957 roku w Moskwie odbyła się Wszechzwiązkowa Wystawa Psów Służbowych i Myśliwskich, gdzie po raz pierwszy szerokiej publiczności zaprezentowano czterdzieści trzy czarne teriery. Efekt był oszałamiający. Od tej chwili rasa wyszła poza granice jednostek wojskowych i zaczęła aktywnie rozpowszechniać się wśród zwykłych miłośników psów. Kynolodzy-amatorzy zaczęli pracować nad złagodzeniem charakteru i poprawą eksterieru, czyniąc psa bardziej przystosowanym do życia w mieście. W 1984 roku rasa została oficjalnie uznana przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI) w Meksyku. Wtedy też opisano pierwszy międzynarodowy wzorzec. W 2010 roku zatwierdzono zaktualizowany standard, obowiązujący do dziś, który jeszcze bardziej podkreślił status tej rasy jako psa atletycznego, pięknego i zrównoważonego.
Jak wygląda Czarny terier rosyjski: szczegółowy opis wyglądu
Czarny terier rosyjski to pies-atleta, emanujący pewnością siebie. Jest to zwierzę powyżej średniego wzrostu (często bardzo duże), o mocnej budowie z masywnym kośćcem i dobrze rozwiniętą, rzeźbioną muskulaturą. Skóra jest gruba, elastyczna, bez fałd i obwisłości, co jest ważne dla psa służbowego.
Głowa: Masywna, proporcjonalna do korpusu, długa (do 40% wysokości w kłębie). Czaszka szeroka, ale kości policzkowe nie powinny gwałtownie wystawać. Przejście od czoła do kufy (stop) zauważalne, ale nie ostre, wydaje się mniej wyraźne z powodu obfitych brwi. Kufa masywna, szeroka u nasady, nieco zwęża się ku nosowi, ale nie może być spiczasta. „Wąsy” i „broda” nadają kufie prostokątny kształt. Nos duży, czarny.
Oczy: Średniej wielkości, owalne, szeroko rozstawione. Kolor oczu powinien być ciemny. Jasne oczy są uważane za wadę. Spojrzenie uważne, pewne i przenikliwe.
Uszy: Wysoko osadzone, wiszące na chrząstkach, trójkątne, średniej wielkości. Przednia krawędź ucha ściśle przylega do policzka. Ważne, aby uszy były bez fałd i wgnieceń.
Korpus: Szyja potężna, umięśniona, sucha, długością zbliżona do długości głowy. Grzbiet prosty, szeroki i umięśniony. Lędźwie krótkie i szerokie. Klatka piersiowa głęboka (sięga do łokci lub niżej), szeroka, z wypukłymi żebrami, w przekroju owalna. Daje to wystarczającą objętość dla płuc, co zapewnia wytrzymałość.
Kończyny: Proste, równoległe, o grubych kościach. Kątowanie stawów dobrze wyrażone, co zapewnia swobodne, zamaszyste ruchy. Łapy duże, okrągłe, zwarte („kocia łapa”), z ciemnymi pazurami.
Ogon: Wysoko osadzony, gruby u nasady. Dawniej ogon tradycyjnie kopiowano (zostawiano 3–5 kręgów), ale obecnie w wielu krajach jest to zabronione, dlatego coraz częściej spotyka się psy z naturalnymi ogonami. Niecięty ogon ma kształt szablasty lub sierpowaty, noszony energicznie, ale nie powinien leżeć na grzbiecie.
Sierść i umaszczenie: Sierść to duma i ochrona czarnego teriera. Jest szorstka, gęsta, falista. Długość włosa okrywowego na korpusie wynosi od 5 do 15 cm. Dobrze rozwinięty miękki i gęsty podszerstek. Szczególnego uroku rasie dodaje włos ozdobny, tworzący na głowie wąsy, brodę i kosmate brwi chroniące oczy. Umaszczenie - czarne. Dopuszczalna jest niewielka ilość siwizny (nie więcej niż 1/3 powierzchni ciała), chociaż ideałem jest kolor węgielno-czarny.
