Historia powstania rasy Boston Terrier
Historia tej rasy - to klasyczny przykład „american dream” w psim świecie. Boston Terrier został wyhodowany ponad sto lat temu w Ameryce, w mieście Boston (stąd nazwa). Uważa się, że rasa narodziła się około 1870 roku, kiedy Robert C. Hooper nabył psa o przydomku Judge. Judge był potomkiem krzyżówki, w której brał udział buldog angielski oraz wymarły już biały terier angielski. To właśnie ten pies stał się patriarchą współczesnej rasy.
Początkowo psy te nazywano „okrągłymi głowami” (Round Heads) lub „bul-i-terierami”. Jednak miłośnicy bulterierów i buldogów sprzeciwiali się takiej nazwie z powodu zamieszania. W 1891 roku powstał Amerykański Klub Boston Teriera, a rasa otrzymała swoją obecną nazwę na cześć miasta, gdzie była tak popularna. Unikalne połączenie masywnej siły przodków i lżejszej budowy teriera doprowadziło do pojawienia się szlachetnego psa, którego wygląd zachwyca szczególnym stylem.
Ciekawostką jest, że u zarania swego istnienia przodkowie bostończyków byli wykorzystywani do walk psów. Trudno w to uwierzyć, patrząc na współczesnego, dobrodusznego psa, ale w jego żyłach płynie krew wojowników. Jednak hodowcy przez dziesięciolecia pracowali nad tym, by wyeliminować agresję, pozostawiając jedynie odwagę i oddanie. Wynik przeszedł najśmielsze oczekiwania: z wściekłych wojowników zamienili się w idealnych kompanów.
Wygląd zewnętrzny: jak wygląda wzorcowy Boston Terrier?
Zewnętrznie boston terrier - to ucieleśnienie harmonii i balansu. Łączy głowę molosa (buldoga) i bardziej kompaktowy, zwarty korpus teriera. To pies, który wygląda na zdecydowanego, silnego i aktywnego, mimo swoich niewielkich rozmiarów. Nie powinien wyglądać ani zbyt filigranowo, ani zbyt topornie.
Głowa i pysk
Głowa bostona jest kwadratowa, płaska u góry, bez zmarszczek (w odróżnieniu od mopsów czy buldogów, u których zmarszczki są cechą rasy). Pysk jest krótki, kwadratowy, szeroki i głęboki. Ważnym niuansem jest zgryz - może być prosty lub z lekkim przodozgryzem, co nadaje mordce charakterystyczny, kanciasty wygląd.
- Oczy: Szeroko rozstawione, duże, okrągłe i ciemne. Ich wyraz emanuje inteligencją i życzliwością. To właśnie oczy często nazywane są „wizytówką” rasy.
- Uszy: Małe, stojące, osadzone maksymalnie blisko krawędzi czaszki. Nadają psu stale czujny i zainteresowany wygląd.
- Nos: Obowiązkowo czarny, szeroki, z wyraźną bruzdą między nozdrzami.
Tułów i kończyny
Ciało boston terriera jest krótkie, mocno zbudowane. Grzbiet dość krótki, co nadaje psu kompaktowy wygląd. Klatka piersiowa szeroka. Kończyny proste, umięśnione, zapewniają swobodny i pełen gracji ruch. Ogon - to osobny temat. Jest nisko osadzony, krótki, cienki i zwęża się ku końcowi. Może być prosty lub korkociągowaty, ale nigdy nie powinien unosić się powyżej linii grzbietu (kopiowanie ogona u tej rasy jest zabronione przez wzorzec).
Umaszczenie „Smoking”
Swój przydomek „amerykański dżentelmen” rasa otrzymała właśnie dzięki umaszczeniu, które przypomina frak lub smoking. Wzorzec uznaje:
- Czarny z białymi znaczeniami (klasyka).
- „Foczy” (seal) - wygląda na czarny, ale w słońcu ma czerwonawy połysk.
- Pręgowany (brindle) - obecność jasnych pręg na ciemnym tle.
Obowiązkowe białe znaczenia: otoczka wokół pyska, biała strzałka między oczami, biała pierś. Pożądane jest również posiadanie białego kołnierza, częściowo lub całkowicie białych przednich łap oraz białych tylnych poniżej stawów skokowych.
