Historia Cairn Terriera
Historia cairn teriera jest ściśle związana z kamienistymi i surowymi krajobrazami szkockich wyżyn i wyspy Skye. Uważa się, że jest to jedna z najstarszych ras terierów. Nazwa pochodzi od gaelickiego słowa „cairn”, które oznacza „kopiec kamieni” lub „kamieniste wzgórze”. Odzwierciedla to przeznaczenie tych psów: zostały wyhodowane do polowania na drobne szkodniki, takie jak lisy, borsuki i wydry, które ukrywały się właśnie w tych kamiennych kopcach.
Przez wieki wszystkie teriery pracujące w Szkocji nazywano po prostu „terierami szkockimi”. Ceniono je wyłącznie za ich walory użytkowe — odwagę, wytrzymałość i zapał myśliwski, a wygląd, umaszczenie czy rodzaj sierści miały niewielkie znaczenie. Dopiero pod koniec XIX wieku kynolodzy zaczęli klasyfikować i standaryzować różne typy terierów. Z tej jednej dużej grupy „psów ziemnych” stopniowo wyodrębniono tak znanych przedstawicieli jak West Highland White Terrier oraz terier szkocki (scottish terrier). Początkowo cairn teriery nazywano „krótkowłosymi terierami z wyspy Skye”, co wywoływało zamieszanie. Pod swoją współczesną nazwą rasa po raz pierwszy pojawiła się na wystawie w Londynie w 1909 roku, a już w 1910 roku została oficjalnie uznana przez Angielski Klub Kynologiczny. Od 1928 roku te urocze i energiczne psy zaczęły zdobywać popularność w całej Europie i poza jej granicami.
Jak wygląda Cairn Terrier: szczegółowy opis wyglądu

Cairn Terrier to mały, ale mocny i harmonijnie zbudowany pies o „łobuzerskim”, a jednocześnie inteligentnym wyrazie pyska. Jego wygląd w pełni odpowiada jego przeszłości: jest wytrzymały, ruchliwy i gotowy na wszelkie przygody.
- Głowa: Niewielka, proporcjonalna do ciała, z szeroką czaszką. Stop jest wyraźny, ale płynny. Kufa jest mocna, ale nie ciężka, zwężająca się ku nosowi.
- Oczy: Średniej wielkości, szeroko rozstawione, zazwyczaj ciemnobrązowe. Spojrzenie jest bardzo wyraziste, żywe i przenikliwe, ukryte pod kudłatymi brwiami.
- Uszy: Małe, trójkątne, stojące i spiczaste. Są wysoko osadzone i nadają psu czujny wygląd.
- Tułów: Kompaktowy, z prostym grzbietem, elastycznym lędźwiami i głęboką klatką piersiową. Szyja jest mocna, średniej długości. Ciało cairna jest muskularne i silne, co czyni go niezwykle zwinnym.
- Kończyny i łapy: Przednie łapy są większe od tylnych, silne, z grubymi poduszkami, co pomagało im kopać w ziemi. Kończyny są krótkie, ale bardzo muskularne.
- Ogon: Krótki, proporcjonalny do ciała, wysoko osadzony. Pies trzyma go wesoło, prawie pionowo, ale nigdy nie zarzuca na grzbiet.
- Sierść: Podwójna, co jest kluczową cechą rasy. Warstwa zewnętrzna to szorstka, twarda i odporna na warunki atmosferyczne sierść, która chroni przed deszczem i brudem. Podszerstek jest miękki, krótki i gęsty, zapewniający ciepło w zimne dni. Na pysku sierść tworzy małe wąsy i brodę.
- Umaszczenie: Dopuszczalne są różne kolory: kremowy, pszeniczny, rudy, szary lub prawie czarny. Pręgowane umaszczenie (brindle) w każdym z tych kolorów jest również bardzo powszechne. Charakterystyczną cechą są ciemniejsze odcienie na uszach, pysku i końcówce ogona.