Historia i odrodzenie gończego Artois
Historia gończego Artois sięga korzeniami w głąb przeszłości, co czyni go jedną z najstarszych ras francuskich gończych. Pierwsze wzmianki o psach bardzo podobnych do współczesnych przedstawicieli rasy datowane są na XV wiek. Były wysoko cenione przez francuskich arystokratów, w tym Henryka IV i Ludwika XIII, za ich wyjątkowe zdolności łowieckie. Nazwa rasy pochodzi od historycznej prowincji Artois na północy Francji, która uważana jest za jej kolebkę.
Przez wieki psy te były używane do polowania w sforze na drobną i średnią zwierzynę, głównie na zające, lisy i sarny. Ceniono je za zdolność do niestrudzonego ścigania zdobyczy, głośny głos i umiejętność pracy w trudnym terenie. Jednak, podobnie jak wiele innych starych ras, gończy Artois napotkał znaczne trudności. W XIX wieku, wraz z pojawieniem się mody na brytyjskie psy myśliwskie, rozpoczęło się nieuniknione krzyżowanie, które zagroziło czystości krwi. Wiele francuskich gończych, w tym gończy Artois, zostało „ulepszonych” krwią angielskich foxhoundów, co doprowadziło do utraty oryginalnego typu.
Na początku XX wieku rasa znalazła się na skraju wyginięcia. Entuzjaści włożyli tytaniczne wysiłki w jej odbudowę. Szczególną rolę odegrali w tym pan Léonce Levoir na początku lat 20. XX wieku, a później, w latach 70., pan Mallard Audrechy. Dosłownie zbierali po kawałku ocalałych czystorasowych przedstawicieli, aby odrodzić rasę w jej pierwotnej formie. Dzięki ich bezinteresownej pracy dziś możemy podziwiać gończego Artois takim, jakim był wieki temu. Liczba przedstawicieli rasy rośnie, choć nadal pozostają dość rzadkie poza Francją.
Wzorzec rasy i wygląd gończego Artois
Gończy Artois to mocny, muskularny i dobrze zbudowany pies średniej wielkości, sprawiający wrażenie siły i energii. Nie ma w nim nic zbędnego, każdy element jego ciała podporządkowany jest funkcjonalności. To pies stworzony do długiej i intensywnej pracy.
Wzorzec rasy i wygląd gończego Artois · 13
| Charakterystyka | Opis zgodnie ze wzorcem FCI nr 28 |
|---|---|
| Ogólny wygląd | Dobrze zbudowany, muskularny, kompaktowy pies, sprawiający wrażenie siły i energii. |
| Głowa | Szeroka, mocna, dość krótka. Czaszka szeroka i zaokrąglona, guz potyliczny słabo zaznaczony. Stop (przejście od czoła do kufy) dobrze widoczny. |
| Kufa | Prosta, nieco krótsza od części mózgowej. Wargi grube, warga górna znacznie zachodzi na dolną. |
| Oczy | Duże, wyraziste, nieco wypukłe. Ciemnego koloru, o melancholijnym, ale łagodnym spojrzeniu. |
| Uszy | Długie, szerokie, płaskie, z zaokrąglonymi końcami. Osadzone na poziomie oczu. Powinny swobodnie sięgać do czubka nosa. |
| Nos | Czarny, szeroki, z dobrze otwartymi nozdrzami. |
| Tułów | Grzbiet szeroki i prosty. Lędźwie mocne, nieco wypukłe. Klatka piersiowa szeroka i głęboka, sięgająca do łokci. Żebra dobrze wysklepione. |
| Ogon | Dość długi, szablasty. Pies nosi go wysoko, gdy jest podekscytowany. Dobrze pokryty sierścią. |
| Kończyny | Silne, muskularne, o mocnym kośćcu. Łapy zwarte, „kocie”, z mocnymi czarnymi opuszkami. |
| Sierść | Krótka, gęsta i gładka. Dobrze przylegająca do ciała. |
| Umaszczenie | Klasyczne tricolor: płowo-rude (od jasnego do ciemnego, o odcieniu zajęczym lub borsuczym) z czarnym czaprakiem (płaszczem) i białymi znaczeniami. |
| Wysokość w kłębie | Samce: 53–59 cm; Samice: 53–59 cm. Dopuszczalne odchylenie +/- 1 cm. |
| Waga | 28–30 kg. |
Więcej o wyglądzie
Głowa gończego Artois jest jedną z jego charakterystycznych cech — nie jest szeroka, ale potężna, z widocznymi, choć nie nadmiernymi zmarszczkami na kufie. Duże, ciemne oczy sprawiają wrażenie zamyślenia i łagodności, co kontrastuje z jego łowieckim zapałem. Ogromne, płaskie uszy, zwisające wzdłuż policzków, są typową cechą gończych i pomagają „zbierać” zapachy z ziemi do nosa podczas pracy na tropie. Szyja jest muskularna, bez podgardla, przechodzi w szeroką i głęboką klatkę piersiową, która zapewnia wystarczająco dużo miejsca dla płuc i serca, co jest kluczowe dla wytrzymałego biegacza. Potężne łapy z czarnymi opuszkami pozwalają mu pokonywać kilometry w trudnym terenie bez zmęczenia.