Charakter rasy Chow Chow

Chow Chow: krótki przegląd rasy i charakterystyka

Charakter: temperament „kota w psiej skórze”

Chow Chow to doprawdy niezywkłe i specyficzne psy. Aby tak naprawdę pokochać tę rasę, trzeba ją zrozumieć i zaakceptować taką, jaka jest, a to nie jest dane każdemu psiarzowi. Wiele osób nieznających rasy błędnie twierdzi, że „czauły” są głupie, nieposłuszne, nadmiernie dumne i agresywne. To zupełnie nie tak. One są po prostu inne. Ich inteligencja nie ustępuje owczarkom, ale działa inaczej - jest ukierunkowana nie na służenie, lecz na analizę sytuacji i podejmowanie własnych decyzji.

Najczęściej charakter Chow Chow porównuje się do kociego. Są niezależne, samowystarczalne, spokojne i bardzo czyste. Nie będą natarczywie domagać się uwagi, skakać na ciebie przy powitaniu czy próbować lizać po twarzy. Ich miłość objawia się powściągliwie, ale jest głęboka i oddana. Chow Chow to nie jest pies, ktory cieszy się na widok każdego przechodnia.

Relacje z właścicielem i rodziną

Chow Chow często nazywany jest „psem jednego pana”. Mogą dobrze traktować wszystkich członków rodziny, ale prawdziwe oddanie i szacunek zazwyczaj ofiarują tylko jednej osobie, którą wybrały na swojego lidera. Jeśli uda ci się znaleźć z nim wspólny język, oparty na wzajemnym szacunku, a nie na musztrze, ten pies będzie ci wierny do końca swoich dni. Psy te bardzo subtelnie wyczuwają nastrój właściciela. Mogą wydawać się mało emocjonalne na zewnątrz, nie okazywać burzliwej radości, ale w środku wszystko w nich kipi. Głęboko przeżywają kłótnie w rodzinie czy rozłąkę z opiekunem.

Stosunek do obcych i cechy stróżujące

Do nieznajomych Chow Chow podchodzą z wyraźną nieufnością i dystansem. Nie pozwolą się głaskać pierwszemu lepszemu człowiekowi na ulicy. To urodzeni stróże, którzy doskonale kontrolują swoje terytorium. Ich instynkt stróżujący nie opiera się na histerycznym szczekaniu, ale na obserwacji i gotowości do działania. Chow Chow rzadko szczekają bez poważnego powodu, więc jeśli twój pies dał głos - warto sprawdzić, co się stało. Nie atakują jako pierwsze, ale jeśli wyczują realne zagrożenie dla właściciela lub terytorium, wykażą błyskawiczną reakcję i nieustraszoność odziedziczoną po bojowych przodkach.

Ta cecha charakteru łączy je z innymi szpicami, takimi jak Eurasier, który notabene został wyhodowany z użyciem Chow Chow, czy majestatyczna Akita Inu. Wszystkie te psy potrzebują harmonii oraz spokojnego, pewnego siebie właściciela.

Szkolenie i socjalizacja: podejście do niezależnego umysłu

Wychowywać i szkolić Chow Chow trzeba zacząć jak najwcześniej, dosłownie od momentu pojawienia się szczeniaka w domu. Istnieje błędna opinia, że przedstawiciele tej rasy są tępi i niezdolni do wykonywania komend. Jednak to nieprawda. Chow Chow są bardzo inteligentne, ale nie mają wrodzonej chęci przypodobania się człowiekowi, jak np. labradory czy owczarki niemieckie. Będą wykonywać polecenie tylko wtedy, gdy widzą w nim sens i szanują tego, kto je wydaje.

Najważniejsze w tresurze Chow to znalezienie kontaktu i zbudowanie relacji opartej na zaufaniu. Pamiętaj: nie ma głupich psów, są niedoświadczeni trenerzy, którzy nie potrafią dobrać klucza do konkretnego psa. Z Chow Chow absolutnie nie działają metody presji siłowej, krzyki i kary fizyczne. Na agresję odpowiedzą albo zamknięciem się w sobie i całkowitym ignorowaniem, albo aktywną obroną. Tylko pozytywne wzmocnienie (smakołyki, pochwała), cierpliwość i konsekwencja dadzą rezultat.

Treningi muszą być krótkie, ciekawe i regularne. Chow Chow szybko nudzą się monotonnym powtarzaniem jednej i tej samej komendy. Oczywiście ten pies nie będzie wykonywał cyrkowych sztuczek i tańczył wesoło na tylnych łapkach za kawałek kiełbasy, ale idealnego posłuszeństwa na co dzień (komendy „Do mnie”, „Noga”, „Miejsce”, „Nie wolno”) można i trzeba ich nauczyć.

Waga wczesnej socjalizacji

Ponieważ Chow Chow są z natury nieufne wobec obcych i mogą przejawiać agresję do innych psów (szczególnie tej samej płci), socjalizacja jest kluczowa. Od wczesnego wieku (od 2 do 6 miesięcy) szczenię trzeba zapoznawać z różnymi ludźmi, przyjaznymi psami, nowymi dźwiękami, zapachami i sytuacjami (transport, zatłoczone miejsca).

Szczeniak musi pojąć, że świat wokół jest bezpieczny i nie wolno rzucać się na nieznajomych czy inne zwierzęta, jeśli właścicielowi nie grozi niebezpieczeństwo. Dobrze wychowany Chow Chow zazwyczaj zachowuje się w towarzystwie powściągliwie i z godnością: nie szuka kontaktów, ale też nie okazuje nieuzasadnionej agresji.

Chow Chow potrafią być bardzo uparte. Zdarza się, że podczas spaceru po prostu znudzi im się iść, albo zapatrzą się na coś ciekawego - i staną jak wryte, ignorując twoje nawoływania. W takich przypadkach ciągnięcie ich siłą jest bezcelowe. Lepiej przekierować uwagę psa na zabawkę lub smakołyk, albo po prostu spokojnie odczekać parę minut, aż sam postanowi kontynuować wędrówkę.

Plusy i minusy rasy