Historia pochodzenia rasy Fila Brasileiro
Historia powstania fila brasileiro owiana jest tajemnicą, istnieje wiele wersji, jednak żadna z nich nie została oficjalnie potwierdzona. Większość specjalistów skłania się ku opinii, że fila to rasa, która powstała w sposób naturalny, adaptując się do surowych warunków brazylijskich fazend. Dlatego nie możemy z całą pewnością stwierdzić, psy jakich dokładnie ras były przodkami współczesnego fila. Uważa się, że w jego żyłach płynie krew starożytnych molosów, przywiezionych do Brazylii przez portugalskich i hiszpańskich konkwistadorów, a także krew starych mastifów angielskich, bloodhoundów i starożytnych buldogów.
Od mastifów i molosów fila odziedziczył potężną budowę ciała, ciężką głowę i siłę. Od bloodhounda – wiszące uszy, luźną skórę, fałdy na szyi i niesamowity węch, co czyniło go doskonałym tropicielem. A od buldoga – uparty i nieustraszony charakter. Psy te były wykorzystywane do ochrony domostw i bydła, polowania na dużą zwierzynę, w tym jaguary, a także do poszukiwania zbiegłych niewolników. Ich zdolność do „trzymania” zdobyczy (port. „filar”), nie zadając jej poważnych obrażeń do czasu przybycia myśliwego, dała nazwę rasie.
Ogromny wkład w uznanie i rozpowszechnienie rasy wniósł doktor Paulo Santos Cruz. To właśnie on napisał pierwszy oficjalny wzorzec, który został uznany w 1946 roku. A już w 1968 roku fila została uznana przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI). Po tym brazylijskie fila stały się bardzo popularne nie tylko na terenie Brazylii, ale i w krajach Europy. Jednak hodowcy chcieli „udoskonalić” wygląd psów, czyniąc je jeszcze większymi i masywniejszymi. Zaczęli krzyżować czystorasowe fila z innymi dużymi rasami, takimi jak dog niemiecki, mastif angielski i mastif neapolitański. Doprowadziło to do tak zwanej „metysacji” rasy, i czystorasowych fila pozostało bardzo mało. Aby naprawić sytuację, doktor Paulo Santos Cruz zorganizował jednorasowy klub fila (CAFIB), który zajął się zachowaniem czystości rasy. W 1984 roku przyjęto nowy, nieco zmieniony i uszczegółowiony wzorzec rasy. Ze względu na swoją specyficzną reputację, w niektórych krajach (Wielka Brytania, Norwegia, Izrael, Australia) psy te są zakazane lub ich posiadanie jest ściśle regulowane.
Wzorzec rasy i wygląd zewnętrzny
Fila brasileiro to bardzo duże i silne psy, o potężnym kośćcu i proporcjonalnej budowie ciała, która emanuje siłą i pewnością siebie.
- Głowa: Duża, ciężka, bardzo szeroka z masywnym pyskiem.
- Uszy: Duże, grube, wiszące, w kształcie litery V, bardzo szerokie u nasady i zaokrąglone na końcach.
- Oczy: Średniej wielkości, migdałowe, szeroko rozstawione. Kolor może wahać się od miodowego do ciemnobrązowego, w zależności od umaszczenia psa. Spojrzenie w stanie spoczynku jest smutne i szlachetne.
- Szyja: Bardzo silna i muskularna. Pod gardłem – podwójna gruba skóra, swobodnie zwisająca (podgardle), co jest charakterystyczną cechą rasy.
- Tułów: Potężny, z głęboką i szeroką klatką piersiową. Linia grzbietu często jest nieco uniesiona ku zadowi, co jest typowe dla rasy.
- Skóra: Jedną z najbardziej wyrazistych cech jest gruba, luźna skóra, która tworzy fałdy, zwłaszcza na szyi, klatce piersiowej i brzuchu. Służyło to jako ochrona przed zębami drapieżników.
- Ogon: Silny, średnio osadzony, szeroki u nasady, zwężający się ku końcowi. W ruchu unosi się, ale nie zakręca nad grzbietem.
- Sierść: Krótka, gładka, gęsta.
- Umaszczenie: Dopuszczalne są wszystkie jednolite umaszczenia, z wyjątkiem białego, mysio-szarego, czarnego i czarnego podpalonego. Najczęściej spotykane to płowe, złocistorude i pręgowane. Może występować czarna maska. Dopuszczalne są białe znaczenia na łapach, klatce piersiowej i końcu ogona, jeśli nie przekraczają 1/4 powierzchni ciała. Czarne umaszczenie jest uważane za oznakę metysacji.
Jeszcze jedną wyróżniającą cechą fila jest ich tak zwany „wielbłądzi krok” (inochód). Poruszają się, jednocześnie przestawiając dwie kończyny jednej strony. Zapewnia to płynny, zamaszysty ruch. Przypuszcza się, że właśnie dzięki tej cesze psy te mogą pokonywać ogromne odległości z minimalnym zużyciem energii.
