Historia pochodzenia rasy Groenendael
Historia Groenendaela jest ściśle spleciona z historią wszystkich owczarków belgijskich. Pod koniec XIX wieku w Belgii istniała duża liczba różnorodnych psów pasterskich, które różniły się typem sierści, umaszczeniem i wielkością. Profesor Adolphe Reul ze Szkoły Weterynaryjnej w Cureghem podjął się systematyzacji i klasyfikacji tych psów. We wrześniu 1891 roku w Brukseli założono Klub Owczarka Belgijskiego (Club du Chien de Berger Belge). 15 listopada tego samego roku w Cureghem odbyła się pierwsza wystawa, na której zaprezentowano 117 psów.
To właśnie Nicolas Rose, właściciel restauracji „Château de Groenendael” niedaleko Brukseli, jest uważany za „ojca” czarnej, długowłosej odmiany. Był on wielkim entuzjastą tego typu psów i celowo zajmował się ich hodowlą. Jego słynny pies „Piccard d'Uccle”, piękny czarny długowłosy samiec, stał się jednym z założycieli linii Groenendael. Początkowo planowano podzielić owczarki belgijskie na trzy grupy według typu sierści: długowłose, krótkowłose i szorstkowłose. Z czasem długowłose podzielono ze względu na umaszczenie, wyróżniając czarne Groenendaele oraz płowe/rude Tervuereny.
Warto podkreślić, że Groenendaele szybko zyskały popularność nie tylko jako psy pasterskie, ale także jako doskonałe psy stróżujące i służbowe. Podczas Pierwszej i Drugiej Wojny Światowej z oddaniem służyły jako psy sanitarne, łącznikowe, patrolowe i wartownicze, demonstrując swoją odwagę i inteligencję. Ich oddanie i wszechstronność uczyniły je cennymi pomocnikami w najtrudniejszych warunkach. Dziś Groenendael to nie tylko elegancki pies wystawowy, ale także niezawodny towarzysz, sportowiec i czujny obrońca swojej rodziny.
Jak wygląda Groenendael: szczegółowy opis wyglądu
Groenendael to pies średniej wielkości, harmonijnie zbudowany, łączący w sobie elegancję i siłę. Jego wygląd emanuje czujnością i gotowością do działania. Jest to pies atletyczny, z dobrze rozwiniętą muskulaturą, ale bez nadmiernej masywności. Jego ruchy są szybkie, swobodne i energiczne.
Główne cechy eksterieru Groenendaela:
- Głowa: Długa, sucha, dobrze wyrzeźbiona. Czoło płaskie, stop umiarkowanie zaznaczony. Kufa klinowata, stopniowo zwężająca się ku nosowi, ale nie szpiczasta. Długość kufy jest w przybliżeniu równa długości mózgoczaszki.
- Oczy: Średniej wielkości, migdałowatego kształtu, zazwyczaj ciemnobrązowe (im ciemniejsze, tym lepiej). Spojrzenie żywe, inteligentne, czujne.
- Uszy: Stojące, trójkątne, wysoko osadzone, nieduże. Końcówki uszu zaostrzone. Uważnie reagują na dźwięki.
- Nos: Trufla nosa czarna, dobrze rozwinięta.
- Zgryz: Nożycowy. Pełny komplet zębów (42 zęby) jest pożądany.
- Szyja: Dobrze osadzona, muskularna, średniej długości, stopniowo rozszerzająca się ku barkom. Bez podgardla.
- Tułów: Mocny, ale nie ciężki. Linia grzbietu prosta. Klatka piersiowa głęboka, ale niezbyt szeroka, sięgająca poziomu łokci. Żebra dobrze wysklepione. Brzuch umiarkowanie podciągnięty.
- Ogon: Silny u nasady, średniej długości, sięgający stawu skokowego lub nieco niżej. W spoczynku opuszczony, z lekkim zagięciem na końcu. W ruchu może się unosić, ale nie powinien zawijać się w pierścień ani być zarzucony na grzbiet. Bardzo puszysty, tworzy „pióropusz”.
- Kończyny: Przednie kończyny proste, równoległe, o mocnym kośćcu i suchej muskulaturze. Tylne kończyny mocne, z dobrze zaznaczonymi kątami stawów. Łapy zwarte, okrągłe („kocie”), z mocno zwartymi palcami i mocnymi, ciemnymi pazurami. Opuszki grube i elastyczne.
- Sierść: Najbardziej charakterystyczną cechą Groenendaela jest jego luksusowa, długa, prosta i gęsta sierść z obfitym podszerstkiem, który zapewnia doskonałą ochronę przed niepogodą. Wokół szyi sierść tworzy obfity „kołnierz” i „żabot” na piersi. Na tylnej stronie ud – „portki”. Na głowie, zewnętrznej stronie uszu i dolnych partiach kończyn sierść jest krótka.
- Umaszczenie: Wyłącznie jednolicie czarne. Dopuszczalne są niewielkie białe znaczenia na piersi („krawat”) i na palcach tylnych łap. Siwizna na kufie, pojawiająca się z wiekiem, nie jest wadą.
Ogólne wrażenie, jakie sprawia Groenendael, to pies pełen dumy i szlachetności, ruchliwy i wytrzymały, gotowy na każde wyzwanie.
