Historia pochodzenia rasy owczarek Maremmano-Abruzzese
Historia owczarka Maremmano-Abruzzese sięga głębokich wieków, czyniąc go jedną z najstarszych ras pasterskich w Europie. Pierwsze pisemne wzmianki o dużych białych psach, które strzegły stad w środkowych Włoszech, pochodzą już z I wieku przed naszą erą. Rzymscy autorzy, tacy jak Marek Terencjusz Warron i Kolumella, opisywali te psy jako niezastąpionych pomocników pasterzy. Uważa się, że przodkami Maremmy były duże owczarki azjatyckie, które dotarły na Półwysep Apeniński wraz z migrującymi plemionami.
Swoją podwójną nazwę rasa otrzymała dzięki dwóm włoskim regionom – Maremma (nadmorskie tereny bagniste w Toskanii i Lacjum) oraz Abruzja (górzysty region w środkowych Włoszech). Historycznie rzecz biorąc, w tych regionach istniały nieco odmienne typy psów, używanych do ochrony owiec. Pasterze z Abruzji latem przepędzali swoje stada na górskie pastwiska, a zimą – na równiny Maremmy. Ten sezonowy przepęd zwierząt, znany jako „transhumancja”, sprzyjał wymianie materiału genetycznego między psami z różnych regionów. Do połowy XIX wieku toczyły się spory o to, który region jest „prawdziwą” ojczyzną rasy. Ostatecznie, w latach 60. XIX wieku, profesor Giuseppe Solaro zaproponował zjednoczoną nazwę „owczarek Maremmano-Abruzzese”, uznając wkład obu regionów w formowanie rasy. Oficjalne uznanie i standaryzacja rasy nastąpiły znacznie później, a jednolity standard został przyjęty dopiero w 1958 roku.
Przez wieki głównym zadaniem Maremmy była ochrona stad przed wilkami i innymi drapieżnikami, a także przed złodziejami. Ich biały kolor nie jest przypadkowy: pozwalał pasterzom łatwo odróżnić swoje psy od szarych wilków, zwłaszcza w warunkach słabej widoczności. Psy te pracowały samodzielnie, podejmując decyzje bez stałej kontroli człowieka, co sprzyjało rozwojowi ich wysokiej inteligencji i niezależnego charakteru. Nawet dzisiaj owczarki Maremmano-Abruzzese są z powodzeniem wykorzystywane do ochrony bydła nie tylko we Włoszech, ale także w innych krajach, w tym w USA i Australii, gdzie pomagają chronić stada przed kojotami i dzikimi psami dingo.
Jak wygląda owczarek Maremmano-Abruzzese: standard i opis wyglądu
Owczarek Maremmano-Abruzzese to pies dużego rozmiaru, mocnej, ale nie ciężkiej budowy, z dobrze rozwiniętą muskulaturą. Ogólny wygląd sprawia wrażenie siły, szlachetności i pewnej surowości. Często porównuje się go do białego niedźwiedzia polarnego ze względu na masywną głowę i gęstą białą sierść.
Głowa Maremmy jest duża, klinowata, przypominająca niedźwiedzią. Czaszka szeroka, z ledwo zauważalnym stopem (przejściem od czoła do kufy). Kufa nieco krótsza od części mózgowej, dobrze wypełniona, nie spiczasta. Trufla nosa duża, czarna. Wargi ściśle przylegające, czarne. Szczęki silne, z zgryzem nożycowym.
Oczy w kształcie migdałów, małe w porównaniu do rozmiaru głowy, osadzone nieco skośnie. Kolor – od ochrowego do ciemnokasztanowego. Spojrzenie inteligentne, czujne, spokojne, ale uważne.
Uszy wysoko osadzone, w kształcie litery V, wiszące, ale ruchliwe. Ściśle przylegają do policzków. W stanie czujności pies może je lekko unosić u nasady.
Szyja silna, muskularna, bez podgardla, w przybliżeniu równa długości głowy. Wokół szyi sierść tworzy charakterystyczny „kołnierz” lub grzywę, szczególnie wyraźną u samców.
Tułów nieco wydłużony (długość ciała jest około 1/18 większa od wysokości w kłębie). Grzbiet prosty, mocny. Lędźwie szerokie, muskularne. Zad szeroki, muskularny, lekko spadzisty. Klatka piersiowa głęboka, obszerna, sięgająca łokci. Żebra dobrze wysklepione.
Ogon osadzony nisko, w spoczynku opuszczony i sięgający stawów skokowych. Podczas ruchu lub pobudzenia pies trzyma go na wysokości grzbietu lub nieco wyżej, lekko zagięty na końcu. Ogon jest dobrze owłosiony.
Kończyny proste, równoległe, z mocnym kośćcem i dobrze rozwiniętą muskulaturą. Łapy owalne, z ściśle zaciśniętymi palcami i mocnymi czarnymi poduszkami. Wilcze pazury, jeśli występują, są zazwyczaj usuwane.
Sierść u owczarka Maremmano-Abruzzese jest bardzo gęsta, szorstka w dotyku, prosta lub z lekką falistością. Podszerstek obfity, szczególnie w okresie zimowym. Na głowie, uszach i przedniej części kończyn sierść krótka. Na tułowiu i ogonie – dłuższa, tworzy pióra na tylnej stronie kończyn.
Umaszczenie wyłącznie białe. Dopuszczalne są lekkie odcienie kości słoniowej, bladożółtopomarańczowy lub cytrynowy, ale nie powinny być jaskrawe ani tworzyć plam.
Ruchy jak na tak dużego psa są zaskakująco lekkie i swobodne. Charakterystyczny ruch – zamaszysty kłus. Masywna budowa nie przeszkadza owczarkowi w zachowaniu elastyczności i lekkości w ruchu. Obraz owczarka Maremmano-Abruzzese jest majestatyczny i dostojny, a zachowanie, pomimo instynktów stróżujących, może być niezwykle przyjazne i łagodne wobec swojej rodziny.
