Jak wygląda pies śpiewający według wzorca
Obowiązujący opis rasy prowadzi klub — New Guinea Singing Dog Club of America; na własnej stronie klub wprost zaznacza, że wzorzec opiera się na pierwotnym tekście UKC. Oto co w nim napisano.
- Głowa. Klinowata zarówno z góry, jak i z boku, z wyraźnym przejściem do kufy. Kąciki warg są lekko uniesione, co sprawia wrażenie „uśmiechu”.
- Oczy. Małe, trójkątne, skośnie osadzone, od ciemnobursztynowych po bardzo ciemnobrązowe; białko często widać w kącikach wewnętrznych. Opis „migdałowate”, który krąży po poradnikach, nie należy do wzorca.
- Uszy. Stojące, małe, trójkątne, szeroko rozstawione; w czujności pochylone do przodu pod kątem około 60 stopni do linii czaszki.
- Tułów. W profilu, od barku do guza kulszowego, około 20% dłuższy niż wysokość w kłębie. Nos zawsze jednolicie czarny.
- Sierść. Krótka, gęsta, podwójna; najdłuższy włos rośnie na barkach, grzbiecie i tylnej części ud, ale nie przekracza mniej więcej półtora cala. Rasę pokazuje się w stanie całkowicie naturalnym, bez jakiegokolwiek trymowania — nie skraca się nawet wąsów.
- Umaszczenie. Rude (od płowego po głęboko rdzawe), sobole i czarne podpalane. Białe znaczenia są częste, ale nie mogą zajmować więcej niż jedną trzecią całego umaszczenia i są dopuszczone wyłącznie na kufie, głowie, szyi, brzuchu, łapach i końcu ogona.
- Ogon. Sięga co najmniej stawu skokowego, w czujności niesiony nad grzbietem miękkim łukiem na kształt znaku zapytania. Lekkie załamanie w połowie ogona jest w rasie częste, a wzorzec wprost mówi, że nie jest to wada.
Dwie rzeczy w tym tekście zasługują na osobną uwagę. Pierwsza to opis giętkości: pies „jest w stanie przecisnąć ciało przez każdy otwór, przez który przejdzie głowa”. To źródłowa postać twierdzenia, które w poradnikach zamieniło się w „ruchome obojczyki”; funkcjonalnych obojczyków psy nie mają w ogóle, a wyjaśnienie leży nie w nich, lecz w budowie klatki piersiowej i ruchomości łopatek.
Druga to wers o wnętrostwie, rzadko spotykany we wzorcach ras. Dosłownie: „ze względu na wysoki odsetek jednostronnych wnętrów w wciąż małej populacji jednostronne wnętrostwo jest akceptowalne, choć niepożądane”. Wnętrostwo obustronne pozostaje wadą dyskwalifikującą. Wzorzec oficjalnie toleruje więc wadę rozwojową, ponieważ pula genowa jest zbyt mała, by przeciwko niej selekcjonować — i sam podaje przyczynę. Dyskwalifikuje się także skrajną agresywność lub lękliwość oraz niesprowokowany atak na człowieka.
