Odis

Historia rasy Odis zaczyna się w słonecznej Odessie pod koniec lat 70. XX wieku. W czasach, gdy większość kynologów skupiała się na psach służbowych, grupa entuzjastów postanowiła stworzyć idealnego psa miejskiego. Zadanie nie było łatwe: zwierzę miało być niewielkie (aby komfortowo czuło się w mieszkaniu w bloku), cieszyć się końskim zdrowiem, stabilną psychiką i oczywiście atrakcyjnym wyglądem.

Przypomina to nieco historię powstania rasy takiej jak labradoodle, gdzie hodowcy również dążyli do połaczenia najlepszych cech ras rodzicielskich, aby uzyskać idealnego kompana. Do stworzenia Odisa wykorzystano trzy rasy:

• Foksterier – od niego Odis odziedziczył radość życia i mocny kościec.
• Pudel miniaturowy – podarował rasie wspaniałą jakość sierści i wysoką inteligencję.
• Buldog francuski – dodał łagodność i specyficzne ustawienie głowy.

Wynik przeszedł najśmielsze oczekiwania. Już w 1999 roku opracowano wstępny wzorzec, a w 2008 roku Związek Kynologiczny Ukrainy (odpowiednik naszego ZKwP na Ukrainie) oficjalnie zatwierdził standard rasy. Dziś psy te pewnie zdobywają serca nie tylko na wschodzie, ale i poza granicami kraju.

Zewnętrznie Odis przypomina pomniejszoną kopię dużych owczarków, ale ma swój specyficzny urok. Często ludzie mylą je z innymi kudłatymi rasami. Przykładowo, wizualnie jest bardzo podobny do rasy owczarek ukraiński, ale w wersji mini. To pies średniej wielkości, o mocnej budowie, pokryty gęstą, długą sierścią.

Głowa w kształcie tępego klina, z płynnym przejściem od czoła do kufy. Oczy ciemne, wyraziste, owalnego kształtu, co nadaje psu inteligentny i przyjazny wyraz. Uszy wiszące, wysoko osadzone, ściśle przylegają do głowy. Ogon szablasty, w stanie spoczynku opuszczony w dół, ale przy ekscytacji noszony powyżej linii grzbietu. Włos na ogonie jest długi, co tworzy efektowny „pióropusz”.

Szata Odisa to jego wizytówka. Jest gęsta, długa (7-15 cm), z dobrze rozwiniętym podszerstkiem. W dotyku przyjemna, nie za miękka, ale też nie szorstka czy drutowata. Na pysku tworzą się charakterystyczne „wąsy”, „broda” i „brwi”, które zasłaniają oczy, nadając psu zabawny wygląd. Co ciekawe, struktura włosa przypomina rasę owczarek staroangielski bobtail, jednak pielęgnacja Odisa jest znacznie prostsza ze względu na mniejsze gabaryty.

Dopuszczalne umaszczenia:

• Białe (najpopularniejsze i najbardziej pożądane);
• Białe z łatami różnego koloru (szare, płowe, niebieskie);
• Szare w różnych odcieniach;
• Płowe (beżowe).

Nazwa „Idealny Pies” nie została nadana przypadkowo. Odis posiada zrównoważoną psychikę, wysoką inteligencję i poczucie własnej godności. To nie jest histeryczny „dzwonek alarmowy”, ale pełnoprawny towarzysz.

Stosunek do dzieci i zwierząt

Odis uwielbia dzieci. Jest gotów godzinami brać udział w zabawach, znosić dziecięce wygłupy (w granicach rozsądku) i pełnić rolę niani. Agresja wobec człowieka jest w tej rasie uważana za poważną wadę. Z innymi zwierzętami odesianinie dogadują się znakomicie. Nie próbują dominować jak teriery i nie przejawiają instynktów łowieckich wobec kotów czy chomików.

Inteligencja i podatność na szkolenie

Dzięki genom pudla i foksteriera, Odis łapie wszystko w lot. Łatwo się go szkoli, potrafi wykonywać cyrkowe sztuczki i z powodzeniem startuje w kynologicznych dyscyplinach sportowych, takich jak agility, obedience czy freestyle. W przeciwieństwie do rasy gończy łotewski, która nastawiona jest na pracę w lesie i samodzielne decyzje, Odis jest całkowicie zorientowany na człowieka i stara się zadowolić właściciela.

Odis to idealna opcja do mieszkania. Nie potrzebuje ogromnej przestrzeni, ale jak każdy pies wymaga regualrnych spacerów. Jednak uroda wymaga ofiar, a w tym przypadku – czasu na pielęgnację sierści.

Warto zauważyć, że w przeciwieństwie do rasy maltańczyk, którego szata bardziej przypomina ludzki włos i wymaga ciągłej ochrony oraz papilotów na wystawy, sierść Odisa jest bardziej „dzika” i naturalna. Mniej się kołtuni, jeśli jest systematycznie czesana.

Odis to stosunkowo młoda rasa i hodowcy przykładali ogromną wagę do zdrowia. „Siła hybrydy” niczego nie usuwa, tylko miesza — ryzyka obu linii rodzicielskich zostają przy psie. Średnia długość życia wynosi 12-15 lat, co jest świetnym wynikiem.

Mimo to, przyszli właściciele powinni zwracać uwagę na:

• Stan zębów (skłonność do osadzania się kamienia nazębnego);
• Oczy (przez długą grzywkę wpadającą do oczu możliwe są zapalenia spojówek);
• Układ ruchu (w okresie aktywnego wzrostu nie należy przeciążać szczeniaka skokami).

• Fakt 1: Odis to pierwsza rasa, która otrzymała status narodowej w niepodległej Ukrainie.
• Fakt 2: Mimo dekoracyjnego wyglądu, Odisy mają bardzo rozwinięty system odpornościowy i są bardziej odporne na choroby zakaźne niż wielu ich „przodków”.
• Fakt 3: Nazwa rasy była prezentem dla żony jednego z twórców rasy. ODIS rozszyfrowywano jako „Odeski Domowy Idealny Pies” (ukr. Odeska Domashnya Idealna Sobaka).
• Fakt 4: Odisy mają bardzo wyrazistą mimikę. Właściciele twierdzą, że te psy potrafią się uśmiechać.

Czy rasa Odis jest uznana przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI)?

Na chwilę obecną rasa jest uznana przez Ukraiński Związek Kynologiczny (UKU) oraz wiele organizacji kynologicznych innych krajów na podstawie umów o współpracy. Proces uznania przez FCI trwa, ale to długa droga, którą rasa pokonuje bardzo pewnie.

Czy Odis mocno linieje?

Odis zalicza się do ras o niskim stopniu linienia. Nie występuje u nich sezonowe „zrzucanie” sierści kłębami, jak u owczarków. Martwy włos pozostaje w podszerstku i trzeba go wyczesywać. To duży plus dla czystości w domu.

Czy można krótko ostrzyc Odisa na lato?

Kynolodzy nie zalecają golenia psa „na zero”, ponieważ sierść pełni funkcję termoregulacji, chroniąc nie tylko przed chłodem, ale i przed przegrzaniem oraz oparzeniami słonecznymi. Można wykonać strzyżenie higieniczne, skracając włos, ale zostawiając wystarczającą warstwę ochronną.