Pies Faraona: krótki przegląd i charakterystyka

Pies Faraona: krótki przegląd i charakterystyka · 10
| Cecha | Opis |
|---|---|
| Kraj pochodzenia | Malta (patronat Wielkiej Brytanii) |
| Rok pierwszej wzmianki (oficjalnie) | 1974 (jako rasa), ale korzenie sięgają tysiącleci |
| Przeznaczenie | Myśliwy (węch i wzrok), pies do towarzystwa |
| Klasyfikacja FCI | Grupa 5 (Szpice i psy w typie pierwotnym), Sekcja 6 (Rasy pierwotne) |
| Długość życia | 15–17 lat (długowieczne jak na psy tej wielkości) |
| Wysokość w kłębie (psy) | 56–63 cm (idealnie 56 cm) |
| Wysokość w kłębie (suki) | 53–61 cm (idealnie 53 cm) |
| Waga | 18–27 kg |
| Typ sierści | Krótka, lśniąca, bez podszerstka |
| Trudność pielęgnacji | Niska (wymaga minimum groomingu, ale maksimum aktywności) |
Charakter: temperament i zachowanie

O takim charakterze, jaki mają psy faraona, można tylko marzyć, jeśli jesteś gotów zaakceptować ich niezależność. Czasami wydaje się, że to wcale nie są psy. Tak bardzo przypominają ludzi, tylko są znacznie lepsi i bardziej „świetliści”. Mogą być różni, nigdy nie zgadniesz, co chodzi po głowie „faraona”. Może być rozbawionym klaunem, a może wręcz przeciwnie - zamyślonym i spokojnym arystokratą, który z wyższością obserwuje świat z kanapy. Czasami bywa przebiegły, a czasami zupełnie naiwny.
Relacje z rodziną
Psy te mają ogromną potrzebę miłości i czułości. Życiowo niezbędne jest dla nich, aby właściciel poświęcał im dużo uwagi. To nie jest rasa, którą można zamknąć w kojcu i przychodzić karmić dwa razy dziennie. Nie można ich zostawiać na długo samych - wywołuje to u nich stres i zachowania destrukcyjne. Psy te uwielbiają towarzystwo, albo chociażby po prostu przebywanie obok, dotykając człowieka bokiem. Świetnie dogadują się z dziećmi, są cierpliwe wobec ich wybryków, ale jak w przypadku każdego psa, zabawy powinny odbywać się pod nadzorem.
Instynkt łowiecki
Warto pamiętać: w domu to pluszowa zabawka, ale na zewnątrz - to niestrudzony drapieżnik. Ich instynkt pogoni za zdobyczą jest niezwykle silny. W przeciwieństwie do typowych chartów (greyhoundów), które polują „na oko”, psy faraona wykorzystują kombinację wzroku, słuchu i węchu. To czyni je uniwersalnymi „maszynami” do polowania. Jeśli szukasz psa o wysokim poziomie energii, podobnego do setera irlandzkiego czerwono-białego, ale w krótkiej sierści - faraon będzie dobrym wyborem, ale weź pod uwagę jego niezależność.
Zalety i wady rasy

| Zalety (+) | Wady (-) |
|---|---|
| Brak zapachu: Nawet mokra sierść prawie nie pachnie „psem”. Są bardzo czyste. | Głośny głos: Faraony to gadatliwe psy. Szczekają, goniąc zdobycz, i mogą „rozmawiać” w domu. |
| Życzliwość: Całkowity brak agresji wobec ludzi. | Instynkt łowiecki: Mogą uciec za kotem, wiewiórką czy reklamówką, ignorując komendy. |
| Zdrowie: nie sporządzono rasowej listy chorób dziedzicznych — „nieopisane” znaczy „niezbadane”, a nie „nie ma”. | Zmarźluchy: Potrzebują ubranek w chłodną i wilgotną pogodę. |
| Inteligencja: Bardzo mądre, zdolne do samodzielnego podejmowania decyzji. | Niezależność: Tresura wymaga cierpliwości, nie będą ślepo posłuszne jak owczarki. |
| Estetyka: Niezwykle piękne i pełne gracji zwierzęta. | Koprofagia: Niektóre osobniki mają skłonność do zjadania niejadalnych rzeczy, zwłaszcza w młodym wieku. |
Szkolenie i socjalizacja

Psy faraona są inteligentne i szybko się uczą, jednak mogą być nadmiernie emocjonalne i łatwo się rozpraszać. Standardowe metody „musztry”, które działają w przypadku owczarków, tutaj się nie sprawdzą. Faraon musi rozumieć, po co ma wykonać komendę.
Psy te nie tolerują szorstkiego traktowania, mogą się nawet obrazić i całym swoim wyglądem pokazać, że nie mają już ochoty z Tobą współpracować. Najlepszą metodą jest pozytywne wzmocnienie (smakołyk, zabawka, pochwała). Już za smakołyk psy faraona są gotowe na wiele. Socjalizację trzeba zacząć jak najwcześniej: zapoznawać szczeniaka z różnymi dźwiękami, ludźmi, innymi psami, samochodami. Pomoże to uniknąć lękliwości w przyszłości.
Jeśli podoba Ci się typ chartów śródziemnomorskich, ale faraon wydaje się za duży, zwróć uwagę na jego „młodszego brata” - cirneco dell'etna. To sycylijska rasa, bardzo podobna z wyglądu, ale mniejsza, co może być wygodniejsze w przypadku małych mieszkań.


