Setter irlandzki czerwono-biały (Irish Red and White Setter) to pies, który łączy w sobie elegancję arystokraty z niestrudzoną energią profesjonalnego myśliwego. Jego szlachetny wygląd przyciąga wzrok, a łagodny charakter sprawia, że jest ulubieńcem całej rodziny. W przeciwieństwie do wielu innych ras, ten setter nie znosi samotności - żyje dla kontaktu ze swoim opiekunem. Więcej na ten temat znajdziesz na Tvaryny.
Porównanie z innymi setterami
Często przyszli właściciele wahają się między różnymi rodzajami seterów. Choć wszystkie są bliskimi krewnymi, różnica jednak istnieje. Aby lepiej zrozumieć odmienności, radzimy zapoznać się ze szczegółowymi opisami innych ras:
- Jeśli szukasz masywniejszego i spokojniejszego psa o czarno-podpalanym umaszczeniu, zwróć uwagę na settera gordona (settera szkockiego).
- Dla tych, którym odpowiada klasyczna elegancja i bardziej znany wygląd, idealnym wyborem może być setter irlandzki czerwony.
- A jeśli interesuje Cię „nakrapiane” piękno i szczególny styl pracy, poczytaj o setterze angielskim, który również jest wspaniałym myśliwym.
Walory łowieckie i praca w polu
Setter irlandzki czerwono-biały został wyhodowany do polowania na otwartej przestrzeni, głównie na kuropatwy i bażanty. Jego styl pracy to szerokie przeszukiwanie terenu w galopie. Pies pracuje górnym wiatrem, łapiąc zapach ptaka niesiony przez wiatr. Czując zdobycz, pies zastyga w charakterystycznej, napiętej stójce, wskazując myśliwemu, gdzie ukrywa się ptak.
Cechą szczególną „czerwono-białych” jest to, że często pracują w bliższym kontakcie z myśliwym niż settery rude. Ich biały kolor jest dużą zaletą w jesiennym polu lub o zmierzchu - psa dobrze widać z daleka, co zmniejsza ryzyko przypadkowego strzału i ułatwia kontrolę.
Odżywianie: klucz do długowieczności
Aktywny styl życia wymaga wysoiej jakości paliwa. Jeśli wybierasz żywienie naturalne, podstawą diety jest surowe mięso (wołowina, indyk), podroby i ryby morskie. Kasze (ryż, gryka) są tylko źródłem energii i nie powinny stanowić podstawy miski. Warzywa (marchew, cukinia, dynia) dostarczają niezbędnego błonnika. Bardzo ważne jest, aby nie przekarmiać psa, ponieważ nadwaga krytycznie obciąża stawy.
Wybierając suchą karmę, preferuj klasy „super-premium” lub „holistyczne” dla aktywnych ras dużych rozmiarów. Pamiętaj o niebezpieczeństwie skrętu żołądka - jest to anatomiczna cecha psów o głębokiej klatce piersiowej. Karm dorosłego psa ściśle po spacerze, a nie przed nim, i pozwól mu odpocząć minimum godzinę po jedzeniu.
Ciekawostki o setterze irlandzkim czerwono-białym
- Starszy brat: Historycznie udowodniono, że settery czerwono-białe pojawiły się wcześniej niż rude. W rzeczywistości setter czerwony to odgałęzienie gałęzi czerwono-białej, które stało się popularne dzięki selekcji.
- Znaczek pocztowy: W Irlandii ta rasa jest uważana za skarb narodowy i została nawet uwieczniona na irlandzkich znaczkach pocztowych, co podkreśla jej status.
- Późny rozwój: Właściciele żartują, że mózg settera dojrzewa do trzeciego roku życia. Do tego wieku, nawet pomimo znacznych rozmiarów, pies może zachowywać się jak wesoły, psotny szczeniak.
- Milczący myśliwi: Na polowaniu pracują cicho, nie szczekając, aby przedwcześnie nie spłoszyć ptaka.
