Historia powstania rasy
Historia wallera rozpoczęła się w 1994 roku w Niemczech. Twórczynią rasy jest Karin Wimmer-Kieckbusch, doświadczona hodowczyni briardów. Zauważyła ona, że wiele współczesnych ras cierpi z powodu inbredu (krzyżowania wsobnego) oraz selekcji nastawionej wyłącznie na wygląd (hodowla wystawowa), co często odbywa się kosztem zdrowia i cech użytkowych.
Celem Karin było stworzenie psa, który:
- Cieszyłby się końskim zdrowiem i długim życiem;
- Posiadał wysokią inteligencję i zdolność do nauki;
- Był zorientowany na człowieka, ale nie przesadnie natrętny;
- Miał praktyczną strukturę sierści, pozwalającą na trzymanie psa zarówno w domu, jak i na dworze.
Aby osiągnąć ten cel, wybrano dwie rasy pasterskie: owczarek francuski briard oraz owczarek australijski (aussie). Po briardzie waller odziedziczył spokój, pewność siebie i pewną dozę niezależności, a po aussie - energię, bardziej kompaktowy rozmiar i tak zwany „will to please” (chęć współpracy z przewodnikiem). Nazwa rasy pochodzi od miejsca zamieszkania twórczyni - regionu Westerwald, stąd „Wäller”.
Pierwszy klub rasy (1. Wäller-Club Deutschland e.V.) został założony w 1995 roku i do dziś surowo kontroluje hodowlę, nie dopuszczając do przekształcenia rasy w typowo wystawową.
Wygląd: dlaczego każdy Wäller jest wyjątkowy
Jedną z najciekawszych cech wallera jest to, że wzorzec rasy jest dość elastyczny w kwestii wyglądu. Ponieważ głównym priorytetem jest charakter i cechy użytkowe, psy mogą różnić się rodzajem sierści, umaszczeniem, a nawet budową ciała. Nadaje to każdemu przedstawicielowi rasy unikalny urok.
Wymiary i budowa ciała
Waller to pies średniej lub dużej wielkości. Są atletyczne, umięśnione, ale nie ociężałe. Ruchy mają swobodne, zamaszyste, co świadczy o ich pasterskich korzeniach. Muszą być wytrzymałe, zdolne do pokonywania dużych dystansów bez oznak zmęczenia.
| Parametr | Psy (samce) | Suki (samice) |
|---|---|---|
| Wysokość w kłębie | 55–65 cm | 50–60 cm |
| Waga | 25–35 kg | 20–30 kg |
| Długość życia | 13–15 lat | 13–15 lat |
Sierść i umaszczenie
Sierść wallera to jego wizytówka. Jest długa, gęsta, z dobrze rozwiniętym podszerstkiem. Struktura włosa może wahać się od falistej do kosmatej. Na pysku zawsze obecne są charakterystyczne dla briardów wąsy i broda, a także grzywka, która jednak nie powinna całkowicie zasłaniać oczu, aby nie ograniczać pola widzenia.
Dopuszczalne są wszelkie maści. Możesz spotkać wallery w kolorze merle (marmurkowym), czarne, rude, płowe, szare lub w kombinacjach tych barw. Genetyczna różnorodność kolorów, odziedziczona po owczarku australijskim, czyni każdego szczeniaka niepowtarzalnym dziełem natury.
