Charakter rasy Seter szkocki gordon

Seter szkocki gordon: krótki przegląd i charakterystyka

Charakter: temperament i zachowanie

Uległe i zrównoważone setery szkockie to urodzeni myśliwi-intelektualiści. Uważa się, że szkoci są najbardziej wytrzymali i zdolni do pracy ze wszystkich seterów, ale są też najbardziej „poważni”. Potrafią pracować w każdych warunkach pogodowych i w każdym terenie, a ich unikalny węch pozwala im szukać zdobyczy nawet w trudno dostępnych miejscach, gdzie inny pies po prostu odmówiłby wejścia.

Podobnie jak inne setery, szkoci są dobroduszni i zupełnie nieagresywni wobec ludzi. Jednak w odróżnieniu od swoich pobratymców, gordon może być nieco nieufny wobec obcych. Nie rzuci się ściskać pierwszego lepszego przechodnia, jak zrobiłby to golden retriever. Najpierw oceni człowieka, a dopiero potem pozwoli się pogłaskać. To czyni je całkiem niezłymi stróżami - ostrzegą o przyjściu obcego szczekaniem, ale nie zaatakują człowieka.

Choć każdy seter gordon jest indywidualnością. Jeden może być spokojniejszy i bardziej obserwujący, a inny - niestrudzonym wesołkiem, który musi się bawić 24 godziny na dobę. Oczywiście wiele zależy od wychowania. Przedstawiciele tej rasy są bardzo przywiązani do ludzi, często wybierają sobie jednego „głównego” pana, któremu oddają serce w całości. Jednak od czasu do czasu mogą okazywać upór i niezależność, chociaż zdarza się to dość rzadko i częściej świadczy o tym, że pies uważa twoje zadanie za bezsensowne.

Aby lepiej zrozumieć różnicę w temperamencie między seterami, warto je porównać. Seter angielski jest zazwyczaj łagodniejszy i bardziej „koci” w zachowaniu. Energetyczny seter irlandzki to wybuch emocji i szybkości. A rzadki seter irlandzki czerwono-biały uchodzi za spokojniejszego pracusia. Gordon zaś wśród nich to profesor: rozważny, silny i niezawodny.

Szkolenie i socjalizacja: jak znaleźć wspólny język?

Wychowaniem setera szkockiego trzeba zajmować się od pierwszych dni jego pojawienia się w twoim domu. To mądre, ale późno dojrzewające psy. Psychicznie pozostają szczeniakami do 2–3 roku życia. Dlatego uzbrój się w cierpliwość.

Szczeniaka trzeba nauczyć wszystkich podstawowych komend, takich jak: „Siad!”, „Nie wolno!”, „Noga!”, „Do mnie!”. Komenda „Do mnie” jest krytycznie ważna, ponieważ po złapaniu tropu na dworze, seter może „stracić słuch”. Atmosfera podczas nauki zawsze powinna być przyjazna. Gordony nie znoszą grubiaństwa i kar fizycznych - zamykają się w sobie i odmawiają współpracy. Szczeniak musi w pełni ci ufać, wtedy będzie ci się bezwarunkowo podporządkowywał.

Setera szkockiego warto przyzwyczajać do gestów i gwizdka. Psy myśliwskie powinny orientować się na bezdźwięczne komendy, aby nie spłoszyć zwierzyny. Zapoznanie z otaczającym światem to niezwykle ważny moment. Socjalizacja powinna być łagodna, ale stanowcza. Pokazuj szczeniakowi samochody, innych ludzi, pociągi, głośne dźwięki miasta. To ukształtuje mocną psychikę.

Zalety i wady rasy

Aby ostatecznie zdecydować, czy ta rasa pasuje do ciebie, rozważ obiektywne zalety i wady.

Zalety

• Niesamowita uroda: Jeden z najpiękniejszych psów na świecie.
• Zrównoważenie: Spokojniejszy w domu niż seter irlandzki.
• Inteligencja: Zdolny do podejmowania samodzielnych decyzji.
• Zdrowie: Dość mocna rasa z dobrą odpornością.
• Stosunek do dzieci: Cierpliwy i delikatny.

Wady

• Potrzeba aktywności: Wymga długich spacerów (minimum 2 godziny dziennie).
• Skomplikowana pielęgnacja sierści: Brud, rzepy i konieczność wyczesywania.
• Ślinienie: Z powodu budowy warg może cieknąć ślina (zwłaszcza przed jedzeniem lub po piciu).
• Instynkt myśliwski: Może uciec za ptaszkiem lub kotem.
• Późne dojrzewanie: Długo pozostaje „dużym szczeniakiem”.