Patterdale terier (Patterdale Terrier) — zwarty terier użytkowy z Lake District na północnym zachodzie Anglii. Jego główna cecha rzuca się w oczy jeszcze przed opisem wyglądu: to nie jest rasa w rozumieniu rejestrów, lecz typ użytkowy, którego większość dużych organizacji kynologicznych w ogóle nie opisuje, a te, które opisują, robią to różnie. Dlatego na tej stronie za każdym razem wskazujemy, czyj wymóg jest cytowany. Podobnych ras szukaj w Tvaryny.
Kto w ogóle opisuje patterdale teriera — i dlaczego opisy się różnią
Pytanie «co mówi wzorzec patterdale teriera» nie ma jednej odpowiedzi, bo wspólny wzorzec nie istnieje. Rasy nie ma w nomenklaturze Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI). Nie ma jej też na liście ras Amerykańskiego Kennel Clubu (AKC) — a na tej samej liście są i lakeland terier, i border terier, i parson russell terier, czyli najbliżsi sąsiedzi patterdale'a. Tak samo nie ma jej ani w spisie wzorców, ani na liście ras brytyjskiego Kennel Clubu, gdzie lakeland, bedlington, border i parson stoją na swoich miejscach.
Brak w spisie, który zawiera sąsiadów z grupy, to fakt znaczący, a nie luka naszego wyszukiwania. Znaczy dokładnie to, co znaczy: w tych rejestrach patterdale nie ma ani wzorca, ani numeru, ani klasy wystawowej.
Za to dwie organizacje rasę jednak opisały i właśnie na nie warto się powoływać.
- United Kennel Club (UKC, USA) uznał patterdale teriera 1 stycznia 1995 roku i zaliczył go do grupy terierów. Obowiązująca redakcja oficjalnego wzorca UKC nosi datę 1 grudnia 2014 roku. To pełnoprawny wzorzec wystawowy — z wykazem wad, wad poważnych i dyskwalifikacji.
- Patterdale Terrier Club of America (PTCA) — klub rasy, który publikuje własny pisany wzorzec z własnymi wymaganiami.
Dwa dokumenty to nie «poprawny i niepoprawny». To dwa różne kryteria dopuszczenia, a każde działa na własnych imprezach. Rozbieżności między nimi są całkiem konkretne:
Cecha · 7
| Cecha | Wzorzec UKC (red. 2014) | Wzorzec PTCA |
|---|---|---|
| Wzrost | 10–15 cali w kłębie | 10–15 cali w łopatkach |
| Waga | W ogóle nie podaje liczb: «waga ma być proporcjonalna do wzrostu» | Proporcjonalna do wzrostu; «dwanaście — dwadzieścia funtów byłoby wartością średnią» |
| Umaszczenie | Czarne, rude, czekoladowe, grizzle, czarne podpalane i brązowe | Czarne, rude, czekoladowe, czarne podpalane — i wprost powiedziano, że inne kolory nie są rejestrowane |
| Kopiowanie ogona | Jeśli się kopiuje, zdejmuje się tylko ćwiartkę albo jedną trzecią | Jeśli się kopiuje, nie więcej niż ćwiartkę |
| Kolor oczu | W harmonii z umaszczeniem, ale nigdy niebieski | Piwny lub kasztanowy; u czekoladowych — dowolny odcień bursztynu |
| Uszy | Trójkątne, przylegają ciasno nieco powyżej czaszki | Uszy «guziczkowe» z ciasnym załamaniem |
| Dyskwalifikacje | Cztery: wnętrostwo, złośliwość lub nadmierna lękliwość, albinizm, jakakolwiek biała plama na tułowiu lub głowie | Dwie: wnętrostwo, lękliwość lub złośliwość |
Praktyczny wniosek dla kupującego jest prosty: pytanie «czy pies odpowiada wzorcowi» bez doprecyzowania, któremu, nie ma treści. Ten sam pies grizzle albo brązowy przechodzi według wzorca UKC i nie jest rejestrowany według wykazu kolorów PTCA.
Cechy użytkowe — i dlaczego prawo jest tu ważniejsze niż tradycja
Ciekawostki o rasie
- Uznany, ale nie wszędzie. UKC uznał rasę 1 stycznia 1995 roku, podczas gdy AKC i brytyjski Kennel Club do dziś nie mają jej w swoich wykazach.
- Nazwa należała kiedyś do innej rasy. W 1921 roku nazwę «lakeland» wprowadzono właśnie po to, by objąć nią kilka miejscowych określeń, wśród których był i «patterdale»; w książce z 1922 roku ten sam pies na fotografii jest podpisany od razu obiema nazwami.
- Psa sędziuje się dotykiem. Obmacywanie klatki piersiowej dwiema rękami to nie zwyczaj właścicieli, lecz zapisana we wzorcu UKC procedura sędziowania.
- Blizny nie są wadą. Wzorzec UKC nazywa ślady ran odniesionych w pracy honorowymi i zakazuje ich karania; złamanych w pracy zębów też się nie karze.
- Bedlington w rodowodzie. W liście z 1903 roku reproduktor o przydomku Blondin, «karłowaty rasowy bedlington», jest wskazany jako pies szeroko używany do poprawiania terierów górskich.
