Historia pochodzenia rasy
Historia portugalskiego psa dowodnego sięga korzeniami głębokiej starożytności. Uważa się, że przodkowie tych psów trafili na Półwysep Iberyjski wraz z perskimi żeglarzami jeszcze w 600 roku przed naszą erą. Rzymianie, którzy później przybyli na te ziemie, nazywali je „canis piscator”, co w tłumaczeniu oznacza „pies-rybak”. Przez wieki psy te hodowano wzdłuż całego wybrzeża Portugalii, gdzie stały się niezastąpionymi pomocnikami rybaków. Ich głównym zadaniem było zaganianie ryb do sieci, wyławianie sprzętu, który wypadł za burtę, a nawet dostarczanie wiadomości z jednego statku na drugi lub na ląd.
Centrum hodowli rasy stała się najdalej na południe wysunięta prowincja Portugalii - Algarve, gdzie rybołówstwo było szczególnie rozwinięte. Psy żyły bezpośrednio na trawlerach rybackich, pracując na równi z ludźmi. Jednak od połowy XX wieku, gdy technologie połowowe uległy modernizacji, zapotrzebowanie na psią pomoc zaczęło gwałtownie spadać. Doprowadziło to do tego, że rasa znalazła się na skraju wyginięcia i trafiła nawet na listę najrzadszych.
Odrodzenie rasy świat zawdzięcza portugalskiemu magnatowi Vasco Bensaude, który w latach 30. XX wieku zafascynował się tymi psami i stworzył program ich hodowli. Dzięki jego wysiłkom oraz staraniom innych entuzjastów, rasa została uratowana. W 1954 roku kilka osobników trafiło do Anglii, a w 1958 - do USA, gdzie szybko zdobyły popularność. Amerykański Związek Kynologiczny (AKC) oficjalnie uznał rasę 1 stycznia 1984 roku. Dziś portugalski pies dowodny to przede wszystkim wspaniały towarzysz, pies wystawowy i sportowiec, choć nie stracił swoich unikalnych cech roboczych.
Jak wygląda portugalski pies dowodny: wzorzec i opis wyglądu
To pies średniej wielkości, o mocnej, muskularnej budowie. Jego wygląd świadczy o sile, wytrzymałości i zwinności. Głowa jest szeroka, proporcjonalna, z wyraźnym przejściem od czoła do kufy (stopem). Oczy średniej wielkości, okrągłe, zazwyczaj ciemnobrązowe lub czarne, o mądrym i przenikliwym spojrzeniu. Uszy osadzone wysoko, mają kształt serca i przylegają do głowy. Charakterystyczną cechą rasy jest ogon - gruby u nasady i zwężający się ku końcowi, służy psu za ster podczas pływania. W stanie spoczynku ogon zwisa, a podczas ruchu lub pobudzenia figlarnie zwija się w pierścień nad grzbietem.
Sierść portugalskiego psa dowodnego jest jednowarstwowa, bez podszerstka, co jest ogromną zaletą, ponieważ pies prawie nie linieje. Istnieją dwa typy okrywy włosowej:
- Kręcona (Curly coat): Sierść tworzy gęste, cylindryczne loki. Jest nieco matowa w wyglądzie.
- Falista (Wavy coat): Sierść jest dłuższa, bardziej miękka, z lekkim połyskiem, układa się w łagodne fale.
Umaszczenie może być czarne, białe, w różnych odcieniach brązu, a także stanowić kombinację czerni lub brązu z bielą. Co ciekawe, całkowicie białe psy nie są albinosami - powinny mieć czarny nos, wargi i powieki.
