Historia rasy: od królewskich pałaców do zapomnienia
Arystokratyczny łowca lampartów nie mógł pojawić się na podwórkach zwykłych ludzi. Ponad dwa wieki temu w okolicach Rampur, położonego między Delhi a Bareli, hodowlą tej rasy zajmował się sam władca - nawab Ahmed Ali Khan Bahadur. Jego celem było stworzenie idealnego psa myśliwskiego, który łączyłby w sobie niesamowitą szybkość do pościgu za zdobyczą na otwartej przestrzeni oraz siłę fizyczną do walki z niebezpiecznym zwierzęciem.
W kodzie genetycznym Rampur Greyhounda splotły się linie krwi najlepszych przedstawicieli świata chartów. Według głównej wersji, psy te wyhodowano poprzez skrzyżowanie potężnego i dzikiego charta afgańskiego z klasycznym greyhoundem, którego do Indii przywieźli brytyjscy kolonizatorzy. Po greyhoundzie rasa odziedziczyła wybuchową prędkość, a po afgańskich przodkach - wytrzymałość w surowych warunkach klimatycznych i twardy charakter wobec zwierzyny. Istnieje również teoria o domieszce krwi saluki lub sloughi, co tłumaczyłoby pewne cechy budowy głowy.
Śmiały, wyrafinowany i szybki pies błyskawicznie stał się symbolem bogactwa i wysokiego statusu. Brał udział w polowaniach szlachty, ścigając nie tylko rącze antylopy, ale i wielkie drapieżniki. Historyczne kroniki opisują przypadki, gdy sfora Rampur Greyhoundów potrafiła zatrzymać i utrzymać lamparta do przybycia myśliwego. Co paradoksalne, Rampur Greyhound nigdy nie wykazywał agresji wobec ludzi i z zadziwiającą łagodnością odnosił się do dzieci, pozwalając im bawić się ze sobą po wyczerpującym polowaniu.
Czasy się jednak zmieniają. Odkąd polowania na lwy i inną grubą zwierzynę zaczęły tracić na znaczeniu, a później zostały prawnie zakazane w Indiach, liczebność Rampur Greyhoundów zaczęła gwałtownie spadać. Tracąc swoje funkcjonalne przeznaczenie, stały się zbyt kosztowne w utrzymaniu dla zwykłych wieśniaków. Prawdopodobnie dziś mijają ostatnie dni populacji czystej krwi Rampur Greyhoundów w ich historycznym areale występowania.
Poza Indiami niewielka liczba przedstawicieli rasy mieszka w USA (szczególnie w stanie New Jersey), dokąd wywieźli je entuzjaści. Odrodzenie zainteresowania Rampur Greyhoundami na razie niestety nie przyczyniło się do wyraźnego wzrostu liczebności rasy i pozostaje ona w kategorii rzadkich egzotyków.
Jak wygląda Rampur Greyhound: szczegółowy opis wyglądu i eksterieru
To smukły, umięśniony pies, który wizualnie może wydawać się nieco bardziej kanciasty niż angielski greyhound, ale jest znacznie większy od sloughi, choć ogólnym zarysem bardzo go przypomina. Rampur Greyhounda można rozpoznać po specyficznym spojrzeniu: jego oczy mają kolor od bursztynowego do ciemnobrązowego (czasem opisywane jako „żółte”) i często są obramowane czarną obwódką, co nadaje spojrzeniu wyrazistości i pewnej magii.
Głowa i kufa: Ma charakterystyczny kształt głowy, szerszy niż u klasycznych zachodnich chartów. Czaszka jest płaska, kufa długa i silna, zwężająca się ku nosowi, ale nie spiczasta („snajperska”). Uszy trójkątne, osadzone wysoko; w stanie spoczynku są założone do tyłu (w „płatek róży”), a przy pobudzeniu mogą być półstojące. Cechą szczególną jest tak zwany „rzymski nos” (lekki garb), często spotykany u najlepszych osobników.
Tułów: Pies ma wyraźnie atletyczną budowę, co potwierdza jego mocny, nieco wypukły w lędźwiach grzbiet i długie, żylaste kończyny. Rampur Greyhoundom właściwa jest bardzo głęboka klatka piersiowa, zapewniająca dużą objętość płuc do długiego biegu, oraz ekstremalnie wąska talia z gwałtownie podciągniętym brzuchem. Tworzy to klasyczną sylwetkę charta, gotowego do zrywu.
Kończyny i ogon: Łapy u Rampur Greyhounda są typu „zajęczego”, wydłużone, ze ściśle zwartymi palcami i grubymi opuszkami, co pozwala im biegać po twardym, kamienistym gruncie Indii bez kontuzji. Odróżnia je to na przykład od Gończego z Poitou, który ma nieco inną budowę łapy, przystosowaną do europejskich lasów. Ich cienki, długi ogon zwęża się ku końcowi i sięga poniżej stawów skokowych, często zaginając się na końcu w haczyk.
Zazwyczaj przedstawiciele rasy mają czarne umaszczenie, czasem szare (błękitne) lub białe. Spotyka się również Rampur Greyhoundy pręgowane lub łaciate na gładkiej sierści. Krótka okrywa włosowa tych psów nie sprawia problemów w pielęgnacji, w dotyku przypomina aksamit lub sierść kreta. Ogólnie rzecz biorąc, Rampur Greyhound to prawdziwy przystojniak o szczególnej, rozpoznawalnej aparycji, emanujący siłą i szlachetnością.
