Historia pochodzenia Staffordshire Bull Terriera
Historia Staffordshire Bull Terriera sięga XIX wieku, do przemysłowych regionów Anglii, zwłaszcza hrabstwa Staffordshire, skąd pochodzi jego nazwa. Rasa ta jest bezpośrednim potomkiem staroangielskich buldogów i różnorodnych terierów. Pierwotnym celem stworzenia takich psów, zwanych wówczas „bull-and-terrier”, był udział w krwawych sportach, takich jak szczucie byków (bull-baiting) i walki psów. Do tych okrutnych rozrywek potrzebny był pies, który łączyłby w sobie siłę, wytrzymałość i potężną szczękę buldoga z ruchliwością, szybkością i niezłomnym duchem (gameness) teriera.
Kiedy w 1835 roku krwawe sporty zostały oficjalnie zakazane w Wielkiej Brytanii, walki psów niestety nadal odbywały się w podziemiu. Właśnie w tym okresie rasa zaczęła formować się jako odrębny typ. Górnicy i robotnicy Staffordshire cenili te psy nie tylko za ich waleczne cechy, ale także za ich niewiarygodną wierność rodzinie i łagodne podejście do dzieci. W surowych warunkach życia tamtych czasów staffik często był nie tylko towarzyszem, ale także niezawodnym stróżem domu. Z czasem nacisk w hodowli zaczął przesuwać się z agresywności wobec innych psów na stabilny temperament i orientację na człowieka.
Ważną postacią w historii rasy był James Hinks, który w połowie XIX wieku zaczął krzyżować bull-and-terriery z innymi rasami, takimi jak biały terier angielski (obecnie wymarły), co doprowadziło do pojawienia się Bull Terriera z charakterystyczną jajowatą głową. Jednak entuzjaści „starego” typu psów zachowali go, a w 1935 roku rasa została oficjalnie uznana przez The Kennel Club pod nazwą „Staffordshire Bull Terrier”. Był to punkt zwrotny, który ostatecznie przekształcił byłego wojownika w psa wystawowego i ulubieńca rodziny. Jego bliski krewny, sprowadzony do USA, rozwijał się nieco inaczej i później został uznany za American Staffordshire Terriera, który jest wyższy i cięższy od swojego angielskiego kuzyna.
Jak wygląda Staffordshire Bull Terrier: standard i opis wyglądu
Staffordshire Bull Terrier to krótkowłosy, proporcjonalnie zbudowany pies średniej wielkości, który imponuje swoją siłą i umięśnieniem. Pomimo stosunkowo niewielkiego wzrostu, sprawia wrażenie niezwykłej mocy i atletyzmu. Jego wygląd powinien harmonijnie łączyć cechy buldoga i teriera.
- Głowa: Krótka, głęboka, z szeroką czaszką. Bardzo wyraźne mięśnie policzkowe (kości policzkowe), wyraźne przejście od czoła do kufy (stop). Kufa krótka, nos obowiązkowo czarny.
- Oczy: Zazwyczaj ciemne, ale mogą harmonizować z umaszczeniem. Okrągłe, średniej wielkości, osadzone prosto. Obwódki oczu ciemne.
- Uszy: Mają kształt „róży” lub są „półstojące”, nie są duże ani ciężkie. Całkowicie wiszące lub stojące uszy są uważane za poważną wadę.
- Szczęki i zęby: Wargi ściśle przylegające. Szczęki bardzo silne. Zgryz prawidłowy, nożycowy, tzn. górne zęby ściśle zachodzą na dolne.
- Tułów: Kompaktowy, z prostą linią grzbietu. Klatka piersiowa głęboka i szeroka, z dobrze wysklepionymi żebrami, co świadczy o potężnych płucach. Pies jest bardzo umięśniony.
- Kończyny: Przednie łapy proste, o mocnym kośćcu, szeroko rozstawione. Tylne – umięśnione, z dobrze zaznaczonymi kątami stawów skokowych, co zapewnia potężne odbicie.
- Ogon: Średniej długości, nisko osadzony, zwężający się ku końcowi. Pies trzyma go dość nisko. Ogon nie powinien być zakręcony.
- Sierść: Krótka, gładka i ściśle przylegająca do ciała.
Umaszczenie Staffordshire Bull Terriera
Standard rasy dopuszcza różnorodne warianty umaszczenia:
- Rudy (czerwony)
- Płowy (jeleni)
- Biały
- Czarny
- Błękitny (szary)
- Pręgowany (dowolny z wymienionych kolorów z pręgowaniem)
Każdy z tych kolorów może występować z białymi znaczeniami. Jednak umaszczenie „black and tan” (czarne podpalane) lub wątrobiane (brązowe) jest wysoce niepożądane zgodnie ze standardem.
