Wygląd zewnętrzny i anatomia
Tekst wzorca czyta się jak opis psa użytkowego, a nie ozdobnego. Proporcje podano liczbowo: korpus jest dłuższy od wysokości w kłębie o mniej więcej 10–15 %, stosunek wysokości do długości mieści się w granicach 4:5 – 4:5,5. Klatka piersiowa jest głęboka — co najmniej połowa całkowitej wysokości od kłębu do ziemi. Kufa i czaszka mają tę samą długość. To format wytrzymałego kłusaka w miniaturze, a nie wydłużony tułów na krótkich nogach jak u welsh corgi pembroke: wzorzec osobno zastrzega, że kończyny nie mogą być chondrodystroficzne ani widocznie skrócone, a nabytą krzywiznę przednich łap nazywa niepożądaną.
- Głowa: przypomina lisią. Kufa klinowata, zwęża się łagodnie i stopniowo, bez ostrego „szpikulca” i bez przodozgryzu. Stop lekki — niegłęboki, ale widoczny i wyraźnie zarysowany. Grzbiet nosa prosty.
- Czaszka: szeroka, bardzo lekko sklepiona, przestronna dla mózgu. Kości policzkowe rozwinięte, ale nieodstające. Guz potyliczny nie wystaje mocno. Bruzda czołowa zaznaczona w okolicy łuków brwiowych i łagodnie zanikająca ku szczytowi czaszki.
- Zęby i wargi: szczęki silne, łuk zębowy równy i pełny, wargi ściśle przylegające.
- Oczy: dość duże, migdałowe do niemal okrągłych, błyszczące, osadzone normalnie — ani zapadnięte, ani wyłupiaste. Barwa harmonizuje z umaszczeniem. Wzorzec wprost wymaga, by oboje oczu miało ten sam kolor, i nie dopuszcza oczu niebieskich, odbarwionych ani jasnożółtych o drapieżnym wyrazie.
- Uszy: trójkątne, dość duże, lekko zaokrąglone na końcach, stojące i bardzo ruchliwe.
- Szyja: umiarkowanej długości, mocna, cylindryczno-stożkowa, bez podgardla, z wyraźnym, ale nie przesadnym karkiem.
- Ogon: długi, sierpowaty, sięga stawów skokowych, osadzony i noszony dość wysoko, o eleganckim łuku — ale nie kładzie się na grzbiecie i nie sterczy pionowo w górę. W spoczynku opada prosto, bez załamań i skrzywień. Od spodu porasta go dłuższy włos.
- Łapy: elipsoidalne, nie tak okrągłe i nie tak zwarte jak kocie; pazury krótkie i mocne, opuszki grube i sprężyste. Tylne łapy są nieco mniejsze od przednich.
Osobny punkt wzorca dotyczy psów: oba jądra muszą być prawidłowe pod względem wyglądu i położenia. To nie jest wymóg ozdobny — wnętrostwo zdarza się u psów w ogóle i właśnie dlatego trafia do tekstu wzorca jako warunek dopuszczenia do hodowli.
