PL
Tvaryny › Psy › Ratonero Bodeguero Andaluz
nieuznana przez FCI (hiszpańska narodowa) · Hiszpania (prowincja Kadyks, Andaluzja)

Ratonero Bodeguero Andaluz

Hiszpański biało-łaciaty szczurołap winnych piwnic — żwawy, nieustraszony i bystry niespokojny duch: energiczny, oddany, czujny i zawzięty. Ratonero andaluzyjski (ratonero bodeguero andaluz) to kompaktowy terier roboczy, wyhodowany do polowania na szczury w andaluzyjskich bodegas; łączy niewyczerpaną energię i silny instynkt z czułym oddaniem rodzinie.
Wzrost
Psy: 37–43 cm; Suki: 35–41 cm
Waga
7–8 kg
Długość życia
12–15 lat
Grupa FCI
nieuznana przez FCI
Ratonero Bodeguero Andaluz
Zdjęcia: 9

Oceny rasy

Rodzina Dzieci Dla początkujących Szkolenie Energia Zdrowie Linienie Ślinienie Szczekanie Mieszkanie Pogoda Instynkt łowiecki
Dokładne oceny · 12
Zalety
Kompaktowy, wygodny w domu
Bystry, łatwy w szkoleniu
Oddany i czuły wobec rodziny
Zwinny, niestrudzony szczurołap
Wady
Bardzo wysoki poziom energii
Silny instynkt łowiecki (groźny dla gryzoni i kotów)
Skłonny do szczekania
Wymaga zajęć dla umysłu i ciała
Rozmiar
Dopasowanie
Mieszkanie Dzieci Koty · nieodpowiednie Inne psy Dla początkujących
Osobne strony o rasie

Ratonero Bodeguero Andaluz (Andalusian Rat Terrier) to nie tylko pies, to żywy symbol południa Hiszpanii, dusza winiarskich piwnic w Jerez i niestrudzony myśliwy, który swoją charyzmą podbił serca tysięcy ludzi. Jest to rasa psów myśliwskich, wyhodowana pierwotnie do celów czysto pragmatycznych - polowania na borsuki i lisy, a przede wszystkim do kontroli populacji gryzoni w winiarniach. Inne nazwy, pod jakimi można go spotkać, to andaluzyjski terier winiarski czy pies pokładowy. Dziś to odważne i pełne życia psy do towarzystwa, które nie wymagają skomplikowanej pielęgnacji, ale potrzebują uwagi dla swojej aktywnej natury. Przeczytasz o tym więcej na Tvaryny.

Ratonero Bodeguero Andaluz: krótki przegląd i wizytówka rasy

Pies rasy Ratonero Bodeguero Andaluz
Ratonero Bodeguero Andaluz: krótki przegląd i wizytówka rasy · 8
CechaDane
PochodzenieHiszpania (prowincja Kadyks, Andaluzja)
Rok pierwszej wzmianki / uznaniaKoniec XVII w. / Uznanie narodowe - 2000 r.
PrzeznaczeniePolowanie na gryzonie, pies do towarzystwa, sport
Długość życia12–15 lat (czasami do 18 lat)
Wzrost w kłębiePsy: 37–43 cm; Suki: 35–41 cm
Waga7–8 kg (optymalna waga robocza)
Rodzaj sierściBardzo krótka, gęsta, bez podszerstka
Poziom aktywnościWysoki

Ciekawostki o Ratonero Bodeguero Andaluz

Ta rasa jest pełna niespodzianek i historii. Oto kilka faktów, ktore pomogą lepiej zrozumieć te wyjątkowe psy:

  1. Pies sommelier: W Hiszpanii często nazywa się je „psami winiarzy”. Uważa się, że obecność Ratonero w piwnicy poprawia aurę wina, choć pragmatyczna przyczyna (brak szczurów) jest bardziej prawdopodobna.
  2. Uśmiech na ogonie: U wielu psów tej rasy, które urodziły się z kusym ogonem, ruchy tylnej cześci ciała przy okazywaniu radości są tak aktywne, że wydaje się, iż pies macha całym tułowiem.
  3. Długowieczność: Wśród terierów Ratonero uchodzą za liderów pod względem długości życia. 15–16 lat to dla nich nie starość, a całkiem aktywny wiek.
  4. Wszechstronność: Mimo małych rozmiarów, z powodzeniem wykorzystywane są nie tylko jako szczurołapy, ale i stróże (mają donośny głos), a nawet do poszukiwania trufli.

Pielęgnacja i utrzymanie: prostota i wygoda

Pielęgnacja psa Ratonero

Jak dbać o sierść

Przydomek „pies pokładowy” nie przylgnął do andaluzyjskiego szczurołapa bez powodu - zawsze wyglądał schludnie. Pielęgnacja jest banalnie prosta. Sierść nie wymaga strzyżenia ani trymowania. Wystarczy raz w tygodniu (a w okresie linienia częściej) przeczesać go gumową rękawicą, aby usunąć martwe włosy. Częste kąpiele nie są zalecane, by nie zmywać ochronnej warstwy tłuszczowej ze skóry. Jeśli pies się pobrudzi - wystarczy przetrzeć go wilgotnym ręcznikiem.

Aktywność i spacery

Jest przyzwyczajony do życia blisko ludzi, nawet jeśli domem jego pana jest małe mieszkanie. Jednak żywiołowy charakter zmusza tego psa do ciągłego ruchu. Dlatego chyba jedynym sztywnym wymogiem w utrzymaniu Ratonero Bodeguero są aktywne spacery. Minimum 1,5–2 godziny dziennie. To nie jest pies, który wyjdzie na 5 minut „za potrzebą”.

Chociaż może obejść się bez nich przez jakiś czas (np. podczas choroby właściciela), długo w takim trybie nie wytrzyma - zacznie gryźć meble lub szczekać. Pies do towarzystwa będzie wdzięczny, jeśli właściciel zabierze go ze sobą, załatwiając sprawy na mieście. Przedstawiciele tej rasy przywykli bowiem towarzyszyć człowiekowi wszędzie. To idealny kompan do biegania (na średnie dystanse), agility czy coursingu.

Swoją drogą, jeśli interesują cię inne rasy, które są wspaniałymi towarzyszami, ale mają zupełnie inny temperament, polecamy poczytać o owczarku angielskim, który jest wzorem pasterskiego oddania, albo o egzotycznym amerykańskim mopsie lo-sze, jeśli szukasz kogoś spokojniejszego.

Żywienie

Żywienie: kluczowe zalecenia

Zdrowie i ryzyka

Zdrowie: typowe choroby i profilaktyka

Częste pytania o rasę (FAQ) · 3

Czy Ratonero Bodeguero dużo szczeka?
Nie są „szczekaczami” bez powodu, ale zawsze powiadomią właściciela o przyjściu gości lub podejrzanym hałasie. Jeśli pies się nudzi, może używać szczekania, by zwrócić na siebie uwagę.

Czy ta rasa nadaje się dla alergików?
Chociaż Ratonero ma krótką sierść i nie posiada obfitego podszerstka, nie jest rasą hipoalergiczną. Linieje, a cząsteczki naskórka mogą wywoływać reakcję.

Jak Ratonero znosi zimę w Polsce?
Kiepsko. To pies z południa Hiszpanii bez podszerstka. Przy temperaturze poniżej +5–7°C potrzebują ubrania (kombinezon lub sweter). Podczas silnych mrozów czas spacerów skraca się do minimum.

Wideo o rasie

Częste pytania

Do czego wyhodowano ratonero andaluzyjskiego?
Do zwalczania szczurów w winnych piwnicach (bodegas) Andaluzji — stąd nazwa bodeguero („piwniczny”); dziś to także zwinny, oddany towarzysz.
Czy rasa nadaje się do mieszkania?
Tak — kompaktowy i przystosowawczy, dobrze żyje w mieszkaniu przy wystarczającym wysiłku; najważniejsze to dawać ujście energii i wychowywać szczekanie.
Czym ratonero różni się od jack russella?
To odrębna rasa hiszpańska: smuklejsza, głównie biało-czarno-podpalana, z charakterystyczną czarno-podpalaną „maską” na głowie; temperamentem również zawzięty szczurołap.

Podobne rasy

Źródła

Hiszpańska rasa narodowa · Real Sociedad Canina de España