Charakter: dżentelmen z duszą myśliwego
Setery angielskie to jedne z najbardziej inteligentnych, uprzejmych i zrównoważonych psów. Przedstawiciele tej rasy są dobrzy, czuli, wierni i oddani. Uwielbiają przebywać wśród ludzi, zwłaszcza w kręgu swoich bliskich. To kategorycznie nie jest pies „podwórkowy” do budy - bez kontaktu z człowiekiem seter degraduje się i cierpi.
Niezwykle szybko przywiązują się do swojego właściciela i są gotowe zrobić dla niego wszystko. Setery angielskie są chyba najbardziej posłuszne i uległe ze wszystkich wyżłów. Warto jednak pamiętać o ich zamiłowaniu do „wycieczek”. Instynkt łowiecki może spłatać figla: widząc ptaka lub czując interesujący zapach, dobrze wychowany „dżentelmen” może nagle „stracić słuch” i popędzić za horyzont. Skłonność do włóczęgostwa mają zapisaną w genach, dlatego podczas spacerów w mieście smycz jest obowiązkowa.
Relacje z dziećmi i innymi zwierzętami
Seter angielski to idealna niania. Praktycznie nie wykazuje agresji wobec ludzi. Jest cierpliwy w stosunku do dziecięcych wybryków, choć oczywiście nie należy tego nadużywać. Z innymi psami setery dogadują się wspaniale, nie są zaczepne ani dominujące. Natomiast przy małych zwierzętach domowych (chomiki, papugi) trzeba zachować ostrożność - instynkt łowiecki nigdzie nie znika.
Porównując temperament Anglika z jego najbliższymi krewnymi, można zauważyć ciekawą gradację. Jest spokojniejszy niż choleryczny seter irlandzki, ale bardziej miękki i uległy niż solidny i czasem uparty seter szkocki (gordon). Różni się też nieco od rzadkiego setera irlandzkiego czerwono-białego, który jest uważany za najbardziej „pracującego” i poważnego z całej grupy.
Zalety i wady rasy
Zalety i wady rasy · 6
| Zalety (Plusy) | Wady (Minusy) |
|---|---|
| Niesamowite piękno i elegancja. | Wymaga regularnej pielęgnacji sierści (czesanie, strzyżenie). |
| Całkowity brak agresji wobec ludzi. | Dużo sierści w domu w okresie linienia. |
| Wspaniały towarzysz dla aktywnych ludzi. | Skłonność do ucieczek (jeśli wyczuje ciekawy zapach). |
| Wysoka inteligencja i podatność na szkolenie. | Źle znosi samotność (może wyć lub niszczyć rzeczy). |
| Kocha dzieci i dogaduje się z innymi psami. | Wymaga długich, aktywnych spacerów (nie dla leniwych). |
| Mocne zdrowie przy odpowiedniej opiece. | Na dworze zbiera wszystko, co jadalne i niejadalne (silny węch). |
Szkolenie i socjalizacja: metoda „miękkiej siły”
"Na łąkach i na polu, tam wszystko jasne: przestrzeń, trawa, zboża, pana zawsze widać, chodź czółenkiem w szerokim polu, szukaj, znajdź, rób stójkę i czekaj na rozkaz. Wspaniale! A tutaj, w lesie, zupełnie inna sprawa" - te słowa, choć literackie, wiernie ilustrują odczucia psa, który po raz pierwszy znalazł się w nowych warunkach.
Szczeniak nie powinien bać się nieznajomych dźwięków i przedmiotów. Od małego zapewnij pupilowi możliwość kontaktu z innymi zwierzętami i obcymi ludźmi. Główna zasada szkolenia setera angielskiego - żadnej brutalności. To pies o delikatnej psychice. Jeśli będziesz krzyczeć lub, nie daj Boże, bić setera, on po prostu zamknie się w sobie i odmówi współpracy. Nie jest uparty, jest po prostu bardzo wrażliwy.
Kluczowe komendy dla setera
Oprócz standardowych „siad” i „waruj”, życiowo niezbędne są:
- „Do mnie!” (Przywołanie): Musi być wykonywane bezwzględnie. Biorąc pod uwagę szerokie pole przeszukiwania terenu przez setera na spacerze, ta komenda ratuje życie.
- „Stój!” lub komenda zatrzymująca: Dla psa myśliwskiego to baza (stójka), ale w mieście pozwoli zatrzymać psa przed ulicą.
- „Noga/Równaj”: Setery mają tendencję do ciągnięcia na smyczy, bo zawsze muszą sprawdzić, co jest z przodu. Ucz chodzenia na luźnej smyczy od pierwszych dni.
