PL
Tvaryny › Psy › Lhasa Apso
Grupa 9 (Psy ozdobne i do towarzystwa), Sekcja 5 (Rasy tybetańskie) · Tybet (Chiny)

Lhasa Apso

Dawny tybetański stróż-długowieczny pod wspaniałą grzywą: niezależny, pełen godności, oddany i zaskakująco wytrzymały. Lhasa apso przez wieki strzegł tybetańskich klasztorów; za zabawkowym wyglądem kryje się pewny siebie stróż z głosem i własnym zdaniem.
Wzrost
Psy: 25–28 cm; Suki: nieco mniejsze
Waga
6–8 kg
Długość życia
12–18 lat
Grupa FCI
Grupa 9, Sekcja 5
Lhasa Apso
Zdjęcia: 8

Oceny rasy

Rodzina Dzieci Dla początkujących Szkolenie Energia Zdrowie Linienie Ślinienie Szczekanie Mieszkanie Pogoda Instynkt łowiecki
Dokładne oceny · 12
Zalety
Oddany, pełen godności, długowieczny
Kompaktowy, do mieszkania
Pewny siebie stróż-„dzwoneczek”
Wytrzymalszy od wielu małych
Wady
Niezależny, uparty
Skłonny do głośnego szczekania
Wspaniała sierść wymaga groomingu
Powściągliwy i nieufny wobec obcych
Rozmiar
Dopasowanie
Mieszkanie Dzieci · warunkowo Koty Inne psy Dla początkujących · warunkowo
Osobne strony o rasie

Lhasa Apso - ten złocisty, miniaturowy pies potrafi oczarować od pierwszego wejrzenia, ale pamiętaj, że jego spojrzenie ukryte pod gęstymi kosmykami grzywy może prześwietlić wszystkie Twoje myśli. Tak przynajmniej uważają w ojczyźnie rasy - w Tybecie. Pewnych trudności właścicielom może przysporzyć niezależny charakter małego „lwa”, ale za to mocno przywiązuje się on do członków rodziny, z którą mieszka. Ten ozdobny pupil domowy potrafi dobrze dogadywać się z dziećmi, ale tradycyjnie nie przepada za obcymi. Genetyka stróża i końskie zdrowie mogą uczynić go niezawodnym strażnikiem Twojego domu. Dowiedz się więcej na Tvaryny.

Lhasa Apso: szczegółowy przegląd cech rasy

Lhasa Apso
Lhasa Apso: szczegółowy przegląd cech rasy · 7
CechaWskaźniki i opis
Kraj pochodzeniaTybet (Chiny)
Rok oficjalnego uznania1959 (wzorzec FCI)
Długość życia12–18 lat (często zdarzają się długowieczne psy dożywające 20 lat)
Wzrost w kłębiePsy: 25–28 cm; Suki: nieco mniejsze
Waga6–8 kg (idealna waga dla osobników wystawowych)
Rodzaj sierściDługa, ciężka, prosta, twarda, nie wełnista; gęsty podszerstek
Grupa FCIGrupa 9 (Psy ozdobne i do towarzystwa), Sekcja 5 (Rasy tybetańskie)

Porównanie z innymi rasami: jak nie pomylić

Ze względu na gęstą sierść i wschodnie pochodzenie, lhasa apso często jest mylony ze swoimi najbliższymi krewnymi. Jednak doświadczony kynolog od razu zauważy różnicę. Na przykład shih tzu, który pochodzi ze skrzyżowania lhasa apso z pekińczykiem, ma krótszą kufę, bardziej okrągłą czaszkę i bardziej otwarty, przyjazny wyraz „twarzy”, w przeciwieństwie do nieco wyniosłego apso.

Warto również wspomnieć o większym bracie - terierze tybetańskim. Mimo nazwy nie jest to terier, lecz pies pasterski, znacznie wyższy na nogach i o kwadratowej budowie ciała, podczas gdy lhasa jest bardziej wydłużony. Inny krewny, spaniel tybetański, ma w ogóle krótką sierść na kufie i przypomina małego lwa bez bujnej grzywy opadającej na oczy.

Jeśli zaś mowa o strukturze sierści, to u lhasa jest ona unikalna. Nie ma nic wspólnego z miękkim puchem, jaki posiada chiński grzywacz (powderpuff), którego sierść jest lekka i skłonna do kołtunienia przy najmniejszym wietrze. I oczywiście jest to całkowite przeciwieństwo takiej egzotyki jak chiński grzywacz (nagi), gdzie sierść występuje tylko fragmentarycznie.

Ciekawostki o Lhasa Apso

  • Nazwa rasy pochodzi od nazwy stolicy Tybetu - Lhasy, oraz słowa „apso”, które można przetłumaczyć jako „brodaty” lub, według innej wersji, „podobny do kozy” (ze względu na strukturę sierści).
  • Lhasa apso często lubi siedzieć na wysokich oparciach kanap, niczym kot, aby mieć lepszy przegląd terytorium.
  • Uważa się, że rasa istnieje w niezmienionej formie od ponad 2000 lat.
  • Badania genetyczne wykazały, że lhasa apso jest jedną z ras najbliższych starożytnemu wilkowi pod względem DNA, mimo swojego uroczego wyglądu.

Higiena i grooming: jak dbać o sierść Lhasa Apso?

Higiena i grooming: jak dbać o sierść Lhasa Apso?

Lhasa apso to pies wyłącznie domowy, który nie wymaga maratońskich biegów, ale wymaga maratońskiej cierpliwości w pielęgnacji. Luksusowa sierść to główny obiekt troski. Jeśli nie planujesz wystawiać psa, zaleca się wykonywanie strzyżenia higienicznego („na szczeniaka”), co znacznie ułatwi życie i Tobie, i zwierzęciu.

Algorytm pielęgnacji sierści

  1. Czesanie: Dwa-trzy razy w tygodniu wyczesuj długie pasma, używając pudlówki i metalowego grzebienia z długimi zębami. Nigdy nie czesz suchej sierści - zawsze używaj sprayu z odżywką, aby nie połamać włosów.
  2. Kąpiel: Raz na 7–10 dni kąp ulubieńca. Używaj profesjonalnych szamponów nawilżających dla ras długowłosych. Po szamponie obowiązkowe jest nałożenie balsamu lub maski.
  3. Suszenie: Sierść lhasa apso trzeba suszyć suszarką, wyciągając pasma szczotką. Naturalne wysychanie może doprowadzić do powstania gęstych kołtunów tuż przy skórze.
  4. Top-knot: Aby sierść nie opadała na oczy i nie podrażniała rogówki, grzywkę na głowie zbiera się w kucyk lub zaplata w warkocz.

Ważne jest, aby od szczenięcego wieku wprowadzić procedurę czyszczenia zębów psa, ponieważ małe rasy mają skłonność do odkładania się kamienia nazębnego. Należy również śledzić stan jego owłosionych uszu - wyskubuj martwą sierść z kanału słuchowego, aby zapewnić wentylację. Choć pazury lhasa apso mogą samodzielnie ścierać się na asfalcie, regularnie sprawdzaj ich długość, zwłaszcza na piątym palcu.

Żywienie

Żywienie: kluczowe zalecenia

Zdrowie i ryzyka

Zdrowie: typowe choroby i profilaktyka

Częste pytania o rasę (FAQ) · 3

Czy lhasa apso mocno linieją?

Lhasa apso linieją bardzo umiarkowanie. Ich sierść wypada tak samo jak ludzkie włosy, a martwe włoski często pozostają w masie sierści, a nie spadają na podłogę. To plus dla czystości w domu, ale minus dla pielęgnacji - jeśli ich nie wyczesywać, tworzą się straszne kołtuny.

Czy ta rasa nadaje się dla alergików?

Często uważa się je za hipoalergiczne ze względu na strukturę sierści podobną do włosów. Jednak alergię najczęściej wywołuje nie sierść, a ślina i cząsteczki naskórka (łupież). Dlatego przed zakupem zaleca się spędzenie kilku godzin w towarzystwie dorosłego psa tej rasy.

Czy mogą mieszkać na dworze w kojcu?

Kategorycznie nie. Mimo ciepłego futra, jest to pies do towarzystwa, który potrzebuje stałego kontaktu z człowiekiem. Ponadto w kojcu ich luksusowa sierść zamieni się w brudne łachmany w ciągu kilku dni.

Wideo o rasie

Częste pytania

Czy lhasa apso długo żyje?
Tak — to rasa długowieczna (12–15 lat, czasem i ponad 20); wedle legendy uważana za wcielenie dusz mnichów.
Czy lhasa apso jest dobry dla nowicjusza?
Umiarkowanie — jest oddany, lecz niezależny, uparty i skłonny do szczekania; potrzebne cierpliwość i konsekwencja.
Czy sierść wymaga dużo pielęgnacji?
Tak — długa wspaniała sierść wymaga częstego rozczesywania; wielu właścicieli wybiera krótkie „szczenięce” strzyżenie.

Podobne rasy

Źródła

Standard FCI nr 227 · The Kennel Club