Plott Hound

Dzieje tej rasy przypominają porywającą powieść historyczną. Wszystko zaczęło się w 1750 roku, kiedy młody niemiecki imigrant Johannes Plott postawił stopę na amerykańskiej ziemi. Przywiózł ze sobą nie tylko nadzieję na nowe życie, ale także pięć posokowców hanowerskich (Hanoverian Schweisshund). Psy te w Niemczech były wykorzystywane do polowań na dziki i słynęły ze zdolności podążania za „zimnym tropem”.

Osiedliwszy się w górach Karoliny Północnej, rodzina Plottów kontynuowała hodowlę tych psów, selekcjonując tylko najlepsze osobniki do polowań na niedźwiedzie i dziki. Przez siedem pokoleń, czyli ponad 200 lat, rasa pozostawała wyłącznie rodzinną sprawą. Plottowie rzadko krzyżowali swoje psy z innymi rasami, co pozwoliło zachować unikalny niemiecki typ. Tylko raz, według przekazów, dodano krew „psa lamparta” (być może catahouli lub innego lokalnego typu), aby dodać energii i poprawić walory użytkowe. To wyraźnie odróżnia je od innych coonhoundów, takich jak Black and Tan Coonhound, który kształtował się głównie na bazie bloodhoundów i foxhoundów.

Plott Hound to prawdziwy atleta w psim świecie. Pierwsze, co rzuca się w oczy, to potężna muskulatura ukryta pod cienką, błyszczącą skórą. Nie jest to masywny pies jak rottweiler, ale emanuje siłą i szybkością. Ciało jest nieco wydłużone, co zapewnia szeroki krok i wytrzymałość na długich dystansach.

Sierść i umaszczenie: Wizytówką rasy jest umaszczenie pręgowane (brindle). Tło może wahać się od żółtego do ciemnobrązowego, prawie czarnego, z ciemnymi pasami. Spotyka się także osobniki jednolicie czarne (często z pręgowanym połyskiem na łapach) oraz rzadkie warianty „buckskin”. Sierść jest krótka, gęsta, zdolna ochronić psa przed kolczastymi zaroślami i niepogodą. Skóra jest elastyczna, ale nie powinna tworzyć mocnych fałd, jak u bloodhounda.

Głowa: Czaszka płaska, kufa długa i silna. Uszy wiszące, średniej długości, dość szerokie, ale nie tak długie jak u innych coonhoundów. Oczy – to zwierciadło duszy myśliwego: uważne, inteligentne, o barwie orzechowej lub ciemnobrązowej.

Charakter Plott Hounda to skomplikowany koktajl myśliwskiego hazardu i bezgranicznej miłości do swojego stada. To pies podwójnego przeznaczenia: bezlitosna bestia w lesie i czuły przyjaciel w domu. Jednak przyszli właściciele powinni pamiętać o kilku kluczowych aspektach psychiki tej rasy.

• Pewność siebie i odwaga. Plott nie zna strachu. Ten pies był hodowany po to, by zatrzymywać niedźwiedzia ważącego 200 kilogramów. W codziennym życiu objawia się to jako absolutna pewność siebie. Nie są histeryczne ani lękliwe.
• Terytorialność. W przeciwieństwie do wielu psów gończych, które cieszą się na widok każdego nieznajomego, Plott może być czujny i wykazywać cechy stróżujące. Będzie bronił swojego terenu i miski z jedzeniem (dlatego ważne jest, by od szczeniaka pracować nad agresją pokarmową).
• Donośny głos. „Śpiew” Plotta to oddzielny rodzaj sztuki. Mają głośne, przenikliwe szczekanie, które myśliwi nazywają „rykiem”. Jest to wspaniałe w lesie, gdy trzeba zlokalizować psa, ale moze stać się katastrofą w bloku mieszkalnym.

Socjalizacja jest krytycznie ważna. Bez niej naturalna nieufność wobec obcych może przerodzić się w agresję. Porównując je z innymi myśliwymi, na przykład Bluetick Coonhound bywa często łagodniejszy w kontaktach, podczas gdy Plott to poważny „pracoholik” z twardszym charakterem.

Plott Hound to nie po prostu pies biegnący za zapachem. To inteligentny myśliwy. Są znane ze zdolności rozplątywania najtrudniejszych tropów („cold trailing”). Kiedy Plott podejmuje trop, całkowicie się transformuje. Jego głos zmienia się w charakterystyczne, rytmiczne szczekanie, które pozwala myśliwemu zrozumieć, na jakim etapie znajduje się pościg.

Co ciekawe, rasa ta ma niezwykle wysoki próg bólu. W ferworze walki z dzikiem lub niedźwiedziem pies może odnieść poważne obrażenia, ale będzie nadal utrzymywał zwierzę do przybycia właściciela. Taka zawziętość upodabnia je do terierów. Przykładowo, mały, ale odważny Patterdale Terrier również słynie ze swojej bezkompromisowości w norze, podobnie jak Plott w otwartej walce. Ciekawym porównaniem może być też zwinny Majorcan Rater, który mimo mniejszych gabarytów wykazuje podobną pasję łowiecką. Rasy te pracują „na kontakcie”, co wymaga od właściciela szczególnej uwagi na bezpieczeństwo zwierzęcia.

Szkolenie Plott Hounda to wyzwanie dla twojej cierpliwości i zdolności pedagogicznych. Są mądre, ale nie w tym sensie, że będą przynosić ci kapcie na pierwsze żądanie. Ich inteligencja jest ukierunkowana na rozwiązywanie zadań: jak zdobyć jedzenie, jak otworzyć drzwi, jak dogonić kota. Oto główne zasady pracy z tą rasą:

1. Przywództwo bez przemocy. Plott nie będzie szanował słabego właściciela, ale zamknie się w sobie pod wpływem brutalności. Potrzebne jest stanowcze, konsekwentne podejście. „Nie” musi zawsze znaczyć „nie”, a nie tylko wtedy, gdy masz gorszy humor.
2. Praca węchowa. Najlepszą nagrodą dla Plotta jest możliwość użycia swojego nosa. Zabawy w „szukanie”, mantrailing (poszukiwanie ludzi) lub coursing staną się świetną alternatywą dla prawdziwego polowania.
3. Wczesna socjalizacja. Zapoznawaj szczeniaka z innymi psami, ludźmi, dźwiękami miasta. Pomoże to uniknąć nadmiernej podejrzliwości w dorosłym wieku.

Warto zrozumieć, że Plott bywa uparty. Jeśli podjął trop, odwołanie go komendą „do mnie” – to zadanie poziomu „mistrz”. Dlatego wypracowanie idealnego posłuszeństwa to kwestia bezpieczeństwa psaa.

Ogólnie rzecz biorąc, Plott Hound to zdrowa rasa, która ukształtowała się w surowych warunkach doboru naturalnego. Słabe i chore osobniki po prostu nie przeżywały w górach i nie były dopuszczane do hodowli. Jednak, jak każda rasa, mają swoje skłonności do pewnych schorzeń. Właściciele powinni być czujni.

Energiczny pies potrzebuje jakościowego paliwa. Żywienie Plott Hounda powinno bazować na diecie wysokobiałkowej, szczególnie jeśli pies aktywnie pracuje lub trenuje. Tanie karmy z dużą ilością wypełniaczy (kukurydza, soja) nie dadzą potrzebnej energii i mogą prowadzić do problemów trawiennych.

Dieta naturalna (BARF/gotowane): Podstawa to mięso (wołowina, drób), podroby, ryby morskie. Dodawaj warzywa (cukinia, marchew) i produkty mleczne. Kasze (ryż, gryka) tylko jako źródło węglowodanów w niewielkiej ilości.
Sucha karma: Wybieraj klasę „super-premium” lub „holistic” dla aktywnych ras dużych i średnich rozmiarów.

• Plusy:
  • Niesamowita wytrzymałość i zdrowie.
  • Minimalna pielęgnacja sierści (wystarczy przetrzeć rękawicą).
  • Oddanie rodzinie i dobre zadatki na stróża.
  • Rzadka, ekskluzywna rasa z ciekawą historią.
  • Wysoka inteligencja w rozwiązywaniu zadań praktycznych.
• Minusy:
  • Bardzo donośny głos (szczekanie/wycie), co może przeszkadzać sąsiadom.
  • Silny instynkt łowiecki (ryzyko ucieczki za zapachem).
  • Potrzeba znacznego wysiłku fizycznego (spacer wokół bloku nie wystarczy).
  • Możliwa agresja wobec innych zwierząt (szczególnie drobnych).
  • Specyficzny zapach „psi”, właściwy wielu psom gończym (wymaga higieny).

Ta rasa jest pełna niespodzianek. Oto kilka faktów, którymi będziesz mógł zaskoczyć znajomych psiarzy:

• Symbol państwowy. W 1989 roku Plott Hound został oficjalnie ogłoszony psem stanu Karolina Północna. To hołd dla historii rodziny Plottów i wkładu rasy w rozwój regionu.
• Bez brytyjskiego akcentu. To jedyna z sześciu ras coonhoundów uznanych przez AKC, która nie ma wśród swoich przodków angielskich foxhoundów. To czysta niemiecka linia, zachowana w Ameryce.
• Uniwersalny żołnierz. Chociaż główna specjalizacja to niedźwiedź i dzik, Plotty są z powodzeniem wykorzystywane do polowań na pumy, kojoty, a nawet do pracy w policji (poszukiwanie narkotyków i praca węchowa) dzięki ich fenomenalnemu węchowi.

Czy Plott Hound mocno linieje?
Linienie jest średnie. Sierść jest krótka, więc nie widać jej tak na dywanach, jak sierści ras długowłosych, ale drobne „igiełki” mogą wbijać się w ubrania. Cotygodniowe wyczesywanie gumową rękawicą rozwiązuje problem.

Czy ta rasa nadaje się dla alergików?
Nie, Plott Hound nie jest rasą hipoalergiczną. Co więcej, przez aktywną pracę gruczołów łojowych (dla ochrony skóry w lesie), mogą wywoływać silniejszą reakcję niż rasy „suche”.

Ile spacerować z Plottem?
Minimum 2 godziny aktywnego ruchu dziennie. Zwykłe chodzenie na smyczy nie wystarczy. Potrzebne jest bieganie, zabawy z piłką, pływanie lub specjalne zajęcia (coursing, agility).

Czy są agresywne wobec ludzi?
Wobec obcych mogą być nieufne, ale nie powinny być agresywne bez powodu. Wobec swojej rodziny są bardzo łagodne. Agresja wobec człowieka jest uważana za wadę rasy.