Szczegółowa historia pochodzenia Small Swiss Hound (Rough-coated)
Historia Small Swiss Hound (Rough-coated), czyli Niederlaufhunda, jest ściśle związana ze zmianami w prawie łowieckim w Szwajcarii na przełomie XIX i XX wieku. Wcześniej w regionach alpejskich popularne były wysokonogie gończe szwajcarskie (Schweizer Laufhund), które doskonale sprawdzały się na dużych, otwartych przestrzeniach. Jednak wraz z rozwojem rolnictwa i wprowadzeniem systemu obwodów łowieckich o ograniczonej powierzchni (tzw. „Gatterjagd”), pojawiło się zapotrzebowanie na psa wolniejszego, ale równie wytrwałego.
Kluczowym momentem było prawo z 1905 roku, które zakazało używania do polowania w ograniczonych obwodach psów o wzroście powyżej 36 cm. Zrobiono to po to, aby zwierzyna miała większe szanse na ucieczkę, a polowanie było bardziej etyczne i kontrolowane. Wysokonogie gończe były zbyt szybkie w takich warunkach. Właśnie wtedy szwajcarscy myśliwi i kynolodzy zwrócili uwagę na krótkonożne psy, które mogłyby długo, ale nie za szybko, tropić zdobycz, nie wypędzając jej poza wyznaczony teren.
Praca hodowlana była ukierunkowana na stworzenie zmniejszonej kopii istniejących gończych szwajcarskich. W tym celu przeprowadzono celowe krzyżowanie standardowych gończych szwajcarskich z jamnikowatymi brakkami i innymi niskonożnymi rasami gończymi. Głównym celem było zachowanie wybitnego węchu, pasji łowieckiej i słynnego, donośnego głosu dużych gończych, ale „skrócenie” im nóg. W rezultacie wyhodowano cztery odmiany Small Swiss Hound (Small Swiss Hound (Bernese Type), Small Swiss Hound (Jura Type), Small Swiss Hound (Lucerne Type) i Small Swiss Hound (Schwyz Type)), które różnią się typem sierści i umaszczeniem, odpowiadającymi czterem odmianom dużego gończego szwajcarskiego (Swiss Hound (Bernese type), Swiss Hound (Jura type), Swiss Hound (Lucerne type) i Swiss Hound (Schwyz type)). Oficjalne uznanie rasy przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI) nastąpiło w 1954 roku, co ugruntowało jej status jako odrębnej rasy.
Standard rasy i wygląd szorstkowłosej odmiany
Small Swiss Hound (Rough-coated) to pies o wydłużonej sylwetce, mocnej budowie, a przy tym elegancki. Jego wygląd jest w pełni podporządkowany funkcjonalności: krótkie nogi pozwalają na pewne poruszanie się w gęstych zaroślach, a długie ciało zapewnia wytrzymałość.
- Głowa: Długa, wąska, z lekko wypukłą czaszką. Stop jest płynny, ale zauważalny. Kufa wąska, nos dobrze rozwinięty, czarnego koloru.
- Oczy: Owalne, ciemnobrązowe, o żywym i uważnym wyrazie. Powieki przylegają ściśle.
- Uszy: Bardzo długie, nisko osadzone, zwisające, układające się w fałdy. To charakterystyczna cecha wszystkich gończych, która pomaga „zbierać” zapachy z ziemi i kierować je do nosa.
- Tułów: Szyja długa, muskularna, bez podgardla. Grzbiet prosty i mocny. Klatka piersiowa głęboka i szeroka, co zapewnia wystarczająco dużo miejsca dla płuc i serca. Brzuch lekko podciągnięty.
- Ogon: Średniej długości, szablasty, jest przedłużeniem linii grzbietu. Podczas ruchu pies nosi go lekko uniesionego.
- Sierść: Główna cecha wyróżniająca tę odmianę. Jest szorstka, twarda w dotyku, ściśle przylegająca do ciała, z dobrze rozwiniętym podszerstkiem. Na kufie tworzy niewielką brodę. Taka sierść doskonale chroni przed deszczem, śniegiem i uszkodzeniami mechanicznymi.
Jeśli chodzi o umaszczenie, dla odmiany szorstkowłosej standard dopuszcza różne kombinacje, ale podstawowy kolor nigdy nie jest czarny ani czekoladowy. Najczęściej spotyka się odcienie rude z białymi plamami lub trójkolorowe warianty.
