Charcik włoski, znany również jako włoski greyhound (Italian Greyhound) to wyrafinowany domowy ulubieniec, który łączy w sobie arystokratyczny, dekoracyjny wygląd z prawdziwym, ognistym temperamentem chartów myśliwskich. Ten dworski pies, chętnie uwieczniany w sztuce antyku, renesansu i klasycyzmu, stał się dziś idealnym towarzyszem dla wielu mieszkańców miast, ceniących estetykę i oddanie. Okiełznanie charakteru charcika nie jest proste, za to wymaga on stosunkowo nieskomplikowanej pielęgnacji fizycznej. Pies ten potrzebuje wrażliwego właściciela, rodziny ze starszymi dziećmi lub pary, która ma czas na kontakt ze zwierzęciem. Najważniejsze to zapewnić temu miniaturowemu atlecie przyjazną atmosferę, ochronę przed zimnem i odpowiednią ilość uwagi. O tym przeczytasz dalej na Tvaryny.
Charcik włoski: krótki przegląd i wizytówka
Charcik włoski: krótki przegląd i wizytówka · 7
| Cecha | Dane |
|---|---|
| Kraj pochodzenia | Włochy |
| Przeznaczenie | Pies do towarzystwa, pies wyścigowy |
| Klasyfikacja FCI | Grupa 10 (Charty), Sekcja 3 (Charty krótkowłose) |
| Długość życia | 12–15 lat (zdarzają się długowieczni do 16–17) |
| Wzrost w kłębie | 32–38 cm (standard FCI), do 38–40 cm (standard AKC) |
| Waga | Maksimum 5 kg (pożądane 3.5–4.5 kg) |
| Typ sierści | Krótka, delikatna, atłasowa, bez podszerstka |
Ciekawostki o charcikach
- Status królewski: Charcik był jedyną rasą psów, której wolno było być obecną na oficjalnych przyjęciach na dworze królowej Wiktorii.
- Żywe termofory: W średniowiecznych zamkach, gdzie było zimno i wilgotno, charciki wykorzystywano jako żywe termofory w łóżkach arystokratów.
- Rekord prędkości: Mimo małego wzrostu, charcik może rozwijać prędkość do 40 km/h.
- Uśmiech: Wielu właścicieli twierdzi, że charciki potrafią się uśmiechać, odsłaniając zęby w momencie radości (co niespecjaliści mogą pomylić z warczeniem).
